Ερώτηση Τι συμβουλές έχετε να δώσετε για να μην αφαιρούν το δόλωμα;

Εγω παλι πιστευω οτι τα ψαρια τρωγανε κατω απο το αγκιστρι και το εσπρωσναν προς τα πανω με αποτελεσμα να μην βλεπεις τσιμπιμα ενω το δολωμα λειπει!Σε αυτες τις περιπτωσεις (οταν ψαρευω απικο) ανεβαζω τον φελο ωστε το δολωμα μου να απεχει 2-3 εκατοστα απο τον πατο της θαλασσας,ετσι τα ψαρια δεν μπορουν να φανω απο κατω και τοτε ειναι που βλεπω τα τσιμπιματα!Πολλες φορες οι κεγαλοι τρωνε απο κατω αλλα θα δεις τον φελος σου να πεφτει στο πλαι!
Κανε αλλη μια δοκιμη στο ιδιο μερος με τις ιδιες συνθηκες και πειραματισου περισσοτερο νομιζω θα βρεις τι φταιει!

πιθανον η βυθομετρηση να μην ειναι η σωστη και το παραμαλο ξαπλωνει στον βυθο...
ισως στα κοψιματα που αναφερεις,να ειναι σαλπες,οι οποιες πολλες φορες εχουν κοψει το δολωμενο αγκιστρι χωρις ο φελος να δειξει το παραμικρο.

Η μόνη λογική εξήγηση που μπόρεσα να σκεφτώ είναι η ακόλουθη. Εδώ και 6 περίπου μήνες χρησιμοποιώ 120 πόντους παράμαλλο. Αυτό έγινε μετά από διαφόρους ελέγχους τις ανθεκτικότητας της πετονιάς που χρησιμοποιώ. Με απλά λόγια μεγαλύτερο παράμαλλο μεγαλύτερη ελαστικότητα, ανθεκτικότητα. Αυτό που δεν είχα σκεφτεί είναι ότι λόγο του απειροελάχιστου που έχει ένα δολωμένο αγκίστρι στο συνολικό βάρος δεν δίνει καμία ένδειξη αν το ψάρι το σπρώχνει προς τα πάνω ή αν υπάρχει μεγάλη καμπύλη από το τέλος του παράμαλλου μέχρι το αγκίστρι.

Όλα τα άλλα που αναφέρατε τα αποκλείω (μετακίνηση στοπερ, ξάπλωμα στο βυθό, βυθομέτρηση)
Αυτό που με παράσυρε, είναι ότι επικεντρώθηκα στο γιατί δεν τσιμπούσαν στις ζύμες που είχα και στο αν φταίει το μέγεθος των αγκιστριών.

Εύχομαι με αυτή τη σκέψη μου να λυθεί το πρόβλημα μου, και να προβληματίσει και εσάς σε μελλοντικά ψαρέματα.

Η σαρδέλα, ο ακροβάτης και οι ζύμες έχουν υπολογίσιμο βάρος, πολύ περισσότερο όταν είναι κομμάτια που προορίζονται για αγκίστρι Νο10-12.
Κι αν η βυθομέτρηση και το ερμάτισμα ήταν σωστά, και ψάρευες μισό μέτρο από τον πυθμένα, τότε η φαγάνα του ψαριού από κάτω προς τα πάνω, θα εκμηδένιζε το βάρος του δολώματος και θα σου σήκωνε το φελλό.

Φιλικά

και παράμαλλο περίπου 2 μέτρα

Δυστυχώς δεν είχε ψάρια το Σαββάτο και δεν μπορώ να πω ότι δοκίμασα όλα όσα είχα κατά νου. Αυτό που νομίζω ότι έκανε κάποια διαφορά είναι ότι συνέχισα το ερμάτισμα με μικρά μολυβάκια και στο παράμαλλο.
Αυτό με βοήθησε να καρφώσω μερικές αγριοσαλπες (γύρο στους 9,10 πόντους η κάθε μια), που όντος τσιμπούσαν και στη σαρδέλα. Δυο από τις οποίες καρφώθηκαν στο εξωτερικό μέρος του σώματος τους. Δεν γνωρίζω αν ήταν τα ιδία ψάρια της περασμένης εβδομάδας αλλά μεγάλος μπελάς.


Επισυνάπτω ένα video, δυστυχώς δεν είναι καλής ποιότητας και δεν δείχνει με ακρίβεια πως φαίνεται ο φελλός στη επιφάνια της θάλασσας. Αυτό που έχω να πω είναι ότι με ακόμα 0.5 γρ ο φελλός θα βυθιζόταν το περισσότερο της ώρας.

Τώρα φίλε Μενιδιάτη αν νομίζεις ότι μπορείς να διακρίνεις τις τσιμπιές κάτω από αυτές τις συνθήκες τότε σου εύχομαι να γίνει ένας διαγωνισμός και να έρχεσαι πάντα πρώτος.
Εγώ αν και είναι κάτι που δεν το περηφανεύομαι θα έρχομαι πάντα τελευταίος.

Η δουλεια του ψαριου ειναι να αφαιρει
το δολωμα χωρις να καρφωθει απο το
αγκιστρι και η δουλεια του ψαρα ειναι
να χαλαει αυτη τη γιορτουλα. Πως την
χαλαει συστηματικα ?
Με το να διατηρει επαφη με την αιχμη
του αγκιστριου. Και πως γινεται αυτο?
Με την διατηρηση της επαφης βεβαια.
Ας υπογραμμιστει ομως οτι  αυτο δεν
ειναι ευκολο ουτε σε αρματωσιες
φελλου ουτε σε αρματωσιες χωρις
φελλο. Αυτο γιατι μεσολαβουν
χαλαρωσεις της τασης συχνα
απροβλεπτες και δυσκολα αντμετωπισιμες.
Δεν μιλαει ασφαλως κανεις για προθυμα
ψαρια που μπουκωνουν και δρομο αλλα
για καποια κακοδιαθετα που  παιζουν με
το νευρικο συστημα του ψαρα. Οποιο
μοντελο τσιμπηματος κι αν υποθεσει
κανεις αυτο λιγο παιζει ρολο παρουσης
της χαλαρωσης. Αρα μην γνωριζοντας
η ελξη μας που θα οδηγησει την αιχμη
(εσυ τραβας... η αιχμη καρφωνει σαγονι η νερο?)
το βαρος θα ειναι πιο σωστο να δινεται 
στην μεταβολη διαθεσης των ψαριων
μεσω διεγερσεων ωστε να αυξηθει η
επιτυχια. Τελος συστηματικη αφαιρεση
δολωματος ειναι σιγουρα συστηματικη 
αδυναμια του ψαρα να ελεγξει την
κατασταση.