Χμμμ πιστευω οτι μπορουμε να κανουμε οτι κ στο εγγλεζικο δλδ με καποια μαλαγρα με γευση γαριδα κ αιμα στην οποια θα κανουμε την ιδια διαδικασια που κανουμε κ στο εγγλεζικο κ αντι για μπικατινι θα βαλουμε καμποσα καθαρισμενα ποδαρατα κ ετσι θα μαλαγρωσουμε την περιοχη κ θα επαναλαμβανουμε ανα τακτα διαστημα οτι δλδ κανουμε κ με τα μπικα.
Καλησπέρα, αγαπητέ Νάσο.
Αν και δεν είμαι σε θέση να δίνω «συμβουλές», απλώς θα συμμετάσχω στη συζήτηση, λέγοντας τη γνώμη μου.
Το μπικα είναι ιδιόμορφο και γι'αυτό μοναδικό δόλωμα.
«Είναι το χειρότερο δόλωμα», άκουσα χθες να λέει ο κ.Γιατράκος σε έναν πελάτη του,
«αλλά "δουλεύει" θαυμάσια όταν μαλαγρώνεις με αυτό», συμπλήρωσε.
Ξέρουμε ότι δεν μυρίζει, και ότι η θάλασσα δεν είναι το φυσικό περιβάλλον του.
Οι ερημίτες, που αναφέρεις, δεν νομίζω ότι μπορούν να ανταποκριθούν με τον ίδιο τρόπο.
Αντιστρέφω το ερώτημα:
Αν στο αγγίστρι του εγγλέζικου βάζαμε γαρίδα, θα πετάγαμε και γαρίδες μέσα στη θάλασσα; Δεν νομίζω, γιατί οι γαρίδες αναδίνουν προκλητική οσμή, όπως φαντάζομαι και αυτά τα ζωντανά που σκέφτεσαι να μαζέψεις.
Εξαίρεση, η περίπτωση που μπορούσαμε να τις κόψουμε πολύ-πολύ μικρά-μικρά κομματάκια. (Να μην τρώγονται)
Παρόλα ταύτα, μου φαντάζει τρομακτικά προκλητικός ένας βυθός γεμάτος μεζέδες. Και κάποιος από αυτούς να κρύβει ένα αγγίστρι...
Αλλά όχι οι μεζέδες να είναι πατωτοί και ο δόλος να κρέμεται!
Δεν ξέρω...
Ισως, αν το δοκιμάσεις, να πετύχει...
Αυτές είναι οι σκέψεις μου