Ερώτηση Τεχνικές ρίψεων

Στην εκτίναξη όλο το σώμα φεύγει μπροστά για να δώσει ενέργεια στο πέταγμα. Το δεξί χέρι σπρώχνει το καλάμι εμπρός και το αριστερό το τραβά κάτω και πίσω. Στην αρχή της εκτίναξης το δεξί πέλμα πατάει σταθερά ενώ το αριστερό είναι ψηλότερα λόγω της κλίσης του σώματος. Στην συνέχεια ίσως κάνουμε ένα δύο βήματα εμπρός, παρασυρόμενοι από την ορμή του πετάγματος. Αφήνουμε την αρματωσιά να φύγει όταν το καλάμι είναι στην θέση της ώρας 1, αν θεωρήσουμε ότι η θέση της ώρας 12 είναι κατακόρυφα επάνω από το κεφάλι.   
Οι πιο έμπειροι σε αυτή την τεχνική κάνουν συνήθως ένα δύο βήματα πριν την εκτίναξη, δίνοντας μεγαλύτερη ενέργεια στο πέταγμα για να μειώσουν την αδράνεια του μολυβιού. Από τη θέση της κίνησης δηλαδή και πριν αρχίσουν να φορτώνουν το καλάμι, κάνουν ένα ή δύο βήματα και μετά αρχίζουν την εκτίναξη. Επίσης, ορισμένοι συνάδελφοι πετούν με αντιστραμμένες τις θέσεις των πελμάτων. Βάζουν δηλαδή το αριστερό πέλμα μπροστά και το δεξί παραπίσω. Ίσως βολεύει περισσότερο κάποιους από εμάς αλλά χρειάζεται να θυμόμαστε ότι το πέλμα που είναι μπροστά είναι κάθετο με τη θάλασσα και κοιτά το σημείο που θέλουμε να πέσει η αρματωσιά μας. Το δεξί βολεύει περισσότερο γιατί ευθυγραμμίζεται πιο εύκολα με τον δεξιό αγκώνα, αναγκάζοντας το μολύβι να πάει εκεί ακριβώς που θέλουμε. 

Και τέλος το μπελαλίδικο Off the Ground
Πρόκειται για την λιγότερο δυναμική τεχνική σε σχέση με το «εκκρεμές» και το πέταγμα «πάνω από το κεφάλι». Στο εξωτερικό διδάσκεται στους αρχάριους αλλά ορισμένοι συνάδελφοι στην Αγγλία πρόσθεσαν μισή περιστροφή στην εκτίναξη κάνοντας την τεχνική αυτή περισσότερο δυναμική. Όπως και να ‘χει όμως, το πέταγμα από το έδαφος υπολείπεται σε δυνατότητες επίτευξης μακρινού πετάγματος από τις άλλες δύο τεχνικές που αναφέραμε.
Εννοείται ότι όταν πετάμε την αρματωσιά μας με αυτήν την τεχνική χρειαζόμαστε ομαλό και ίσιο έδαφος πίσω μας, χωρίς τραχιές και εξέχουσες επιφάνειες. Η χρήση του bait clip είναι κάπως προβληματική γιατί θα χρειαστεί κάποια εμπειρία μέχρι να καταφέρνουμε να στρώνουμε σωστά την αρματωσιά στο έδαφος χωρίς να φεύγει το αγκίστρι από το κλίπ του.  Η λύση του να βάζουμε το κλίπ σε τέτοια θέση ώστε να κρατά το παράμαλλο εντελώς τεντωμένο με την χρήση SRT ίσως είναι η σωστή, αν και πάντα υπάρχει η περίπτωση να μην απελευθερωθεί το αγκίστρι μέσα στο νερό και συνεπώς να μην ψαρεύει. Αν δεν χρησιμοποιήσουμε bait clip θα φροντίσουμε το αγκίστρι να είναι πιο κοντά μας από το μολύβι, όταν στρώσουμε την αρματωσιά στο έδαφος, με το παράμαλλο να κάνει αρκετά ανοιχτή γωνία με το shock leader. Σε αντίθετη περίπτωση θα ταλαιπωρήσουμε την μύτη του αγκιστριού και το δόλωμά μας, που θα συρθεί στο έδαφος με το πέταγμα ή θα μπερδέψουμε το παράμαλλο επάνω στο shock leader. Αφού εκτινάξουμε την αρματωσιά που δεν έχει bait clip, αμέσως μόλις βρεί το μολύβι θάλασσα θα σταματήσουμε τη μάνα, πάνω στην πομπίνα του μουλινέ με το χέρι και θα κάνουμε με τη μύτη του καλαμιού μια μικρή κίνηση προς τα πίσω, σαν να καρφώνουμε, αλλά όχι πολύ απότομα. Αμέσως μετά θα αφήσουμε την μάνα μέχρι να πατώσει το μολύβι, φέρνοντας ταυτόχρονα την μύτη του καλαμιού εμπρός και χαμηλότερα. Με αυτήν την κίνηση το μολύβι θα πέσει στο βυθό με διαφορετική γωνία από το παράμαλλο, απλώνοντας την αρματωσιά μας σωστά, όπως αν χρησιμοποιούσαμε bait clip.
Εξετάζοντας αναλυτικά το πέταγμα από το έδαφος θα βρούμε τέσσερις θέσεις-στάσεις που είναι διαδοχικά η βασική, η θέση «στο έδαφος», η κίνηση και η εκτόξευση.
Στην βασική παίρνουμε θέση με την πλάτη στη θάλασσα, χωρίς να κοιτάμε το σημείο που θέλουμε να πέσει η αρματωσιά μας. Ο κορμός είναι ίσιος, το δεξί χέρι είναι ψηλά και κρατά το καλάμι και το leader στο ύψος της πομπίνας του μουλινέ. Το αριστερό είναι χαμηλότερα κρατώντας το καλάμι από το ύψος της τάπας. Φροντίζουμε το μολύβι να είναι στο ύψος των ματιών. Τα πόδια είναι ίσια και τα πέλματα πατούν σταθερά και κάνουν γωνία 90ο μεταξύ τους. Το αριστερό πέλμα είναι παράλληλο με τη θάλασσα, όπως φαίνεται σε κάτοψη στο σχήμα της θέσης 1. Το δεξί πέλμα είναι κάθετο με τη θάλασσα, στον ίδιο οριζόντιο άξονα με το δεξί χέρι, με τη φτέρνα στη ίδια νοητή ευθεία με το σημείο που θέλουμε να πέσει η αρματωσιά.
Στην δεύτερη θέση, την θέση «στο έδαφος», κινούμε μαλακά και εμπρός το καλάμι, αναγκάζοντας το μολύβι να κινηθεί μακριά μας και απλώνουμε την αρματωσιά στο έδαφος, μπροστά μας. Η στάση μας δεν αλλάζει κατά τα άλλα από την βασική θέση. Ο κορμός είναι ίσιος με την πλάτη στη θάλασσα. Κοιτούμε εμπρός, το καλάμι και την απλωμένη αρματωσιά και όχι τη θάλασσα πίσω μας. Πόδια και πέλματα είναι όπως στην βασική θέση. Για να είναι η αρματωσιά σωστά απλωμένη χρειάζεται όλο το μήκος του leader που είχαμε στην βασική θέση να είναι σχετικά τεντωμένο στο έδαφος και η μύτη του καλαμιού να μη ακουμπά κάτω αλλά να είναι 15-20 εκατοστά ψηλότερα. Φροντίζουμε το καλάμι, το μολύβι και το δεξί πέλμα να είναι στην ίδια νοητή ευθεία μεταξύ τους και με το σημείο που θέλουμε να πέσει η αρματωσιά. Για να πετάξουμε ίσια, φροντίζουμε το δεξί πέλμα να είναι στον ίδιο οριζόντιο άξονα με το δεξί χέρι. Στο ίσιο πέταγμα βοηθά πολύ και ο αριστερός αγκώνας, αν «σημαδεύει» και στην δεύτερη και στην τρίτη θέση το σημείο που θέλουμε να πέσει η αρματωσιά.

Στην τρίτη θέση αρχίζουμε την κίνηση του πετάγματος και το «φόρτωμα» του καλαμιού. Την κίνηση μπορούμε να την κάνουμε με δύο τρόπους. Με μισή περιστροφή του κορμού και χωρίς περιστροφή. Εμείς θα εξετάσουμε την κίνηση με περιστροφή γιατί μας δίνει σαφώς περισσότερη ενέργεια στο πέταγμά μας και έτσι επιτυγχάνουμε πιο μακρινές ρίψεις. 
Ξεκινάμε την κίνηση του πετάγματος στρέφοντας το κεφάλι προς τη θάλασσα, προς το σημείο που θέλουμε να πέσει η αρματωσιά. Κρατώντας το δεξί πόδι τεντωμένο λυγίζουμε ελαφρά το αριστερό για να τεντώσουμε εντελώς την απλωμένη αρματωσιά. Φέρνουμε το αριστερό αγκώνα ψηλά, στο ύψος των ματιών, προσέχοντας να μην βρει η μύτη του καλαμιού κάτω. Αρχίζουμε να σηκώνουμε το καλάμι, φορτώνοντάς το προοδευτικά και ταυτόχρονα ξεκινάμε την περιστροφή του κορμού αριστερά προς τη θάλασσα. Το δεξί χέρι σηκώνει το καλάμι και το σπρώχνει μπροστά και το αριστερό το τραβά κάτω και αριστερά. Το αριστερό πόδι και πέλμα περιστρέφεται μαζί με τον κορμό για να βοηθήσει την κίνηση. Το δεξί πόδι έρχεται προοδευτικά από πίσω, ένα βήμα εμπρός για να δώσει μεγαλύτερη ακτίνα κίνησης και να στηρίξει την εκτίναξη.

Περνώντας στην  θέση της εκτίναξης όλο το σώμα γέρνει εμπρός για να αυξήσει την ενέργεια του πετάγματος. Ολοκληρώνοντας την μισή περιστροφή είμαστε με το κεφάλι και τον κορμό στραμμένα στη θάλασσα. Το δεξί χέρι σπρώχνει το καλάμι μπροστά και το αριστερό το τραβά πίσω.  Το δεξί πόδι έχει έρθει μπροστά και πατάει σταθερά για να στηρίξει την εκτίναξη. Το αριστερό πόδι είναι πιο πίσω και στο τέλος της εκτίναξης ανασηκώνεται για να βοηθήσει την κλίση του κορμού.
Αφήνουμε την αρματωσιά να φύγει όταν το καλάμι είναι στην θέση της ώρας 1, αν θεωρήσουμε ότι η θέση της ώρας 12 είναι κατακόρυφα επάνω από το κεφάλι.   
Αν τα κάνουμε όλα σωστά η αρματωσιά μας θα φτάσει εύκολα σε αποστάσεις 100 – 110 μέτρων μακριά. Αποκτώντας εμπειρία με αυτή την τεχνική και αν καταφέρουμε να συνδυάσουμε αρμονία στην κίνησή μας, χωρίς απότομα ξεσπάσματα και παράλληλα δυναμισμό και ενέργεια στην περιστροφή και την εκτίναξη, θα μπορέσουμε ίσως να ξεπεράσουμε τα 130 μέτρα.
Στην τεχνική αυτή, όπως και στο πέταγμα «πάνω από το κεφάλι» καλύτερα να μην χρησιμοποιήσουμε μολύβια βαρύτερα από 120 γραμμάρια. Όπως έχουμε ξαναπεί η ακτίνα της περιστροφής είναι μικρή και το βαρύ μολύβι έχει μεγάλη αδράνεια, που δύσκολα εξουδετερώνεται.
Πολλοί συνάδελφοι, επηρεασμένοι από τα βιβλία και τα περιοδικά υπερβάλουν στα βάρη των μολυβιών τους, εκτιμώντας ότι όσο βαρύτερο είναι το μολύβι τόσο είναι μακρύτερο το πέταγμα. Στα συνήθη ψαρέματά μας όμως δεν είναι καθόλου έτσι. Μόνο στους αγώνες, με συνολικά πολύ πιο εξελιγμένο εξοπλισμό και άρτια τεχνική, το μήκος πετάγματος είναι ανάλογο με το βάρος των μολυβιών. Καλύτερα όμως να μην παρασυρόμαστε από τις επιδόσεις που επιτυγχάνονται σε αγώνες, όπου βέβαια ούτε παράμαλλα υπάρχουν ούτε δολώματα. Να ψαρέψουμε θέλουμε για να πιάσουμε ψάρια και όχι τρόπαια αγώνων.
Στα δικά μου ψαρέματα σπάνια χρειάστηκε να γίνουν πετάγματα μακρύτερα από 130 – 140 μέτρα. Αυτές τις αποστάσεις, με λίγη εμπειρία τις φτάνουμε όλοι, ακόμη και χωρίς το εκκρεμές. Σε κάθε περίπτωση, αυτό που ενδιαφέρει τον ερασιτέχνη ψαρά της ακτής είναι ένας συνδυασμός μακρινού πετάγματος και σωστής παρουσίασης των δολωμάτων στο βυθό, για να έχουμε αποτελέσματα σε ψάρια και όχι μόνο σε μήκη πετάγματος.
Αν έχουμε όμως λόγους να θέλουμε να φτάσει η αρματωσιά μας πραγματικά μακριά, έστω και με τον κίνδυνο να ταλαιπωρήσουμε τα δολώματά μας, χρειάζεται να μάθουμε να πετάμε με την τεχνική του εκκρεμούς.
Αν δεν χρειάζεται να φτάσουμε στο «υπερπέραν» οι τεχνικές πετάγματος «πάνω από το κεφάλι» και «από το έδαφος» είναι αρκούντως επαρκείς για να μας βάλουν στη ζώνη που τρώνε τα μεγαλύτερα και τα καλύτερα ψάρια, όταν ο τόπος και οι συνθήκες που επικρατούν τα προτρέπουν ανάλογα.

neilmackellow.sea-angler.org/pend.html
neilmackellow.sea-angler.org/otg.html
neilmackellow.sea-angler.org/otga.html
breakawayusa.com/howto.htm
www.youtube.com/user/TommyCCP
www.youtube.com/user/bigraymaster
www.youtube.com/user/myfishcasting
www.youtube.com/user/Nickaway
www.youtube.com/user/JPSCHRADER
www.youtube.com/user/mcclean2k
www.youtube.com/user/LucianoQtc
......................................................................................

Δημητρη χαρακτηρισες την off the ground μπελαλιδικη....μπορεις να μου εξηγησεις τι εννοεις?
Επισης θελω να μου πεις αν ολα αυτα που γραφεις,(η επεξηγηση ειναι πολυ καλη!!!!) τα εφαρμοζεις κιολας.


Θα ανεβασω συντομα την δικη μου OTG.

Αυτή που σου έδωσε τα 200 στον αγώνα Μπάμπη?? 

Φιλικά Πασχάλης

Ναι Πασχαλη....απλα λιγο πιο βελτιωμενη.....

Αυτο το βιντεο ειναι μετα τον αγωνα?Σε ειδα ποιο ανετο.
Ηλιας.

Γεια σου Μπαμπη Grandmaster της O.T.G.
AΨΟΓΟΣ 
ΦΙΛΙΚΑ
ΔΗΜΟΣ