Ερώτηση Αστείες εικόνες

.

.

Greek Fast Food...

αφιερωμενη στον Καμαρα

Mάλλον δεν είναι αστεία, αλλά η παρακάτω ανακοίνωση ήταν τοιχοκολλημένη στην παθολογική κλινική του ΑΧΕΠΑ στη Θεσσαλονίκη

1. It sounds Greek to me!
2. Ποια είναι η Περσεφόνη;

O,ti katsei...

Με δεδομένο το γεγονός ότι είμαι τεμπελάκος και αφού απο ψάρια δεν έπιασα τίποτα το τριήμερο ,σκέφτηκα την εξής πατέντα.
τα θετικά της αρκετά:
1)Δέν χρειάζεται άλλος για να κάνει κέφάλι..απλά <<καρφώνουμε>> με το καλάμι και ο αετός σηκώνεται 
2)Αφήνοντας ανοιχτά τα φρένα,πάιρνει όση πετονιάχρειάζεται για να σηκωθεί μόνος του και γρήγορα 
3)το μάζεμα είναι παιχνιδάκι 
4)Ιδανικός τρόπος για να ξανατυλίξουμε σφιχτά όλη την πετονιά μας στον μηχανισμό,ή να την αλλάξουμε 
5)Επιτέλους ένιωσα ξανά γερό τράβηγμα στο καλάμι μου 

Βέβαια υπήρχαν και αρνητικά στοιχεία ,όπως τα σχόλια της συζήγου...πάλι το ψάρεμα έχεις στο μυαλό σου?...αφού δεν πιάνεις ψάρια πέτα καλύτερα αητό...κοίτα μην μαζέψεις γρήγορα και σου φύγει ΚΑΙ αυτός...κ.τ.λ.

Πάντος είχε πλάκα και λέω να το πατεντάρω και να ανοίξω σχολή πετάγματος με καλάμι....χεχε

Υ.Σ. για την συγκεκριμένη τεχνική χρησημοποιήθηκε νήμα με στριφταροπαραμάνα δεμένη πάνω στο σημείο ποι ενόνωνται τα ζύγια.

Γιάννη
Λόγω της ηλικίας σου βεβαίως και όχι για κάποιον άλλον λόγο, έρχεσαι "δεύτερος" όσον αφορά την "πατέντα" σου.
Ακριβώς, πριν 12 ολόκληρα χρόνια το 1996, σε μία περιοχή κοντά στα Καλά Νερά Βόλου, όπου επρόκειτο να γίνουν Ναυτικές Σχολές, ο μοναδικός αετός που βρισκότανε στον ουρανό, λόγω έλλειψης ικανής πνοής αέρα, ήταν ο δικός μου, ένας αετός πλαστικός σε σχήμα ρόμβου, χωρίς ουρά συνδεδεμένος με το "κινέζικο" τότε, καλάμι μου. Είχε ήδη ξετυλίξει μία πομπίνα 30άρας πετονιάς μήκους 300 μέτρων και είχε πάρει και άλλα 300 περίπου μέτρα από την δεύτερη πομπίνα.
Λόγω της μεγάλης απόστασής του ψηλά στον ουρανό και της μικρής του επιφάνειας, μόλις που φαινότανε, με αποτέλεσμα αρκετοί εκ των πολλών που περνούσαν από μπροστά μου να με περιγελούν, νομίζοντας πως τα "είχα παίξει"
Βέβαια, όταν τους έδειχνα τον αετό ψηλά στον ουρανό, έτριβαν τα μάτια τους.
Εκτός της "περηφάνειας" που ένοιωσα τότε, κέρδισα και ένα στοίχημα, από έναν Αθηναίο της παρέας μου, που υποχρεώθηκε να ξοδέψει τότε 10.000 δρχ. το ίδιο βράδυ της Καθαράς Δευτέρας σε τσιπουράδικο του Βόλου, κερνώντας όλη την παρέα με τα χρήματα του στοιχήματος που είχε χάσει (ένεκα του αετού, έλεγε πως δεν θα πετάξει)
Ακόμη "το φυσάει, αλλά δεν κρυώνει", το πάθημά του εννοώ.
Έκτοτε, κάθε Καθαρή Δευτέρα, εκτός της φετεινής, επαναλαμβάνεται η ίδια διαδικασία για το πέταγμα του πλαστικ-αετού μου.
Δεν με δέχονται όμως σε τοπικούς διαγωνισμούς πετάγματος που γίνονται εδώ τις Καθαρές Δευτέρες

Χαχα...Μιλτιάδη.. τα σέβη μου...
δεν φαντάστηκα οτι υπάρχει και άλλος πειραγμένος σαν και μένα..
Όντος και εμένα ήταν ο μοναδικός αετός που σηκώθηκε και έμεινε αρκετή ώρα ,λόγω της μεγάλης απόστασης και μηδενικής <<κοιλιάς>> που είχε το νήμα...
Τα μεγάλα πνεύματα......