Ερώτηση Απίκο-η λιστα

Mπραβο παιδια.
Τα διαβασα ολα και ειναι πολυ ενδιαφερουσες οι γνωμες σας.

Μήτσο ότι και να κάνεις, τέτοιοι πελάτες είναι αναπόφευκτοι...

Ειναι  ? 

Γεια σου Κωστα.
Μου δινεις ελπιδες, γιατι εμενα τουλαχιστον μου σπαζουν τα νευρα..
Τους ριχνω λιγο ψωμι, μπροστα μου για να μην ενοχλουν το δολωμα μου.. αλλα δεν κανει πολυ δουλεια.
Θες να το συζητησουμε?

Γεια σου Κωστα.
Μου δινεις ελπιδες, γιατι εμενα τουλαχιστον μου σπαζουν τα νευρα..
Τους ριχνω λιγο ψωμι, μπροστα μου για να μην ενοχλουν το δολωμα μου.. αλλα δεν κανει πολυ δουλεια.
Θες να το συζητησουμε?

Διακοπες τελος

Μολις τωρα ειδα το ποστ σου  και θελω να σου πω οτι οντως τα μικροψαρα σχηματιζουν
ενα τειχος συχνα απροσπελαστο σε δολωματα που θα κινηθουν με μικρη ταχυτητα αναμεσα
τους. Αρα μια πρωτη ιδεα ειναι να κατεβεις γρηγορα προς τα κατω με ενα μολυβι μεγαλυτερο
χωρις αυτο να σημαινει οτι θα βαλεις μικρο παραμαλο. Η αρματωσια σου θα τερματισει και
μετα αρχιζει η ελευθερη πτωση του παραμαλου δολωματος. Ηδη βρισκεσαι στα βαθεια και
εχεις ξεφυγει απο το κοπαδι των μικρων κατεργαρηδων.Καποιος θα πει..."μα και στα
βαθεια εχει μικρους κατεργαρηδες" ...σωστα και για αυτο το δολωμα ειναι μεγαλο ωστε
να αρχισει το τσιμπουσι στα βαθεια και να δωθει ο χρονος στα μεγαλα να ενεργοποιηθουν.
Μια αλλη παλι φαση οταν επιμενεις στα μικρα μολυβακια ειναι το κοροιδεμα των μικρων.
Αυτη γινεται με το να ριξεις πριν το δολωμα σου λιγα ψιλα βοτσαλακια στην θεση "παρα δεκα",
θα τρεξουν αμεσα προς τα εκει,και εσυ θα ριξεις το δολωμα στην θεση "και δεκα" (ρολοι).
Η χρηση μαλαγρας κτλ δεν βοηθαει στην αποφυγη των μικρων αλλα μαλλον τα πληθαινει.
Αρα συνοψιζοντας,εχουμε τροπο και τα ενδιαμεσα στρωματα να τρεξουμε γρηγορα, και ενα
γεματο δολωμα να παρουσιασουμε στο σωστο βαθος αλλα και να παρασυρουμε τα μικρα σε
ασχετη κατευθυνση.


φιλικα
κωστας

60.  παραμαλο γενικα 

Τελευταία δοκιμάζω για παράμαλλο νήμα της Berkley Νο 10 με μάνα Νο24 coated
Ο λόγος που το αποφάσισα είναι τα κοψίματα σε στυλ 'αγγούρι' αλλα και το μάσημα της φλουοροκαρμπόν.
Μια πρώτη παρατήρηση είναι ότι στον κόμπο της σαλαγκιάς ή του αγκιστριού το νήμα φθείρεται σαν να τσιμπάνε και αυτό , οπότε
θα πρέπει κάθε τόσο (μια ώρα ίσως και ανάλογα την συχνότητα τσιμπημάτων) για σιγουριά, να κόβουμε εκείνο το σημείο και να ξαναδένουμε ώστε να φύγει το φθαρμένο.
Δεν έχω ακόμα σχηματίσει πλήρη γνώμη, αλλά απο αυτές τις 2-3 φορές που δοκίμασα, τα αποτελέσματα είναι καλά.

74.   συγκρισεις του απικο με αλλες τεχνικες


Το απικο δεν εχει καμμια σχεση με ολα τα αλλα ψαρεματα καλαμιου που φερουν
μηχανισμο και τα οποια ειναι εξελιξη του πεταχταριου η της συρτης. Στο απικο δεν
υπαρχει μηχανισμος και κατα συνεπεια δεν υπαρχει και η δυνατοτητα παροχης
καλουμας (ροη πετονιας ελευθερα η κατω απο φρενο). Επισης ψαρευει σε αποστασεις
που καλυπτει το μηκος του καλαμιου. Προκειται  για ψαρεμα στο οποιο πρεπει εξ
αρχης να θεσεις ορια και προφυλαξεις και να οργανωσεις αμυνες αναλογα με τα
εργαλεια σου και  το μερος/ψαρια που προσδοκας. Αυτο σε καμμια περιπτωση δεν
σημαινει μικρα ψαρια (τυπικα αναφερουμε οτι για γνωστα ψαρια οπως σαργος το
2κιλο ειναι εφικτο,μελανουρια εως και κιλισια,λαβρακια και μεγαλοι κεφαλοι εως
και 1,5-2 κιλα,σαλπες εως και 2κιλα κτλ κτλ). Η αστοχια στο απικο ως αναφορα
μεγεθη ψαριων οφειλεται συνηθως σε κακη επιλογη μερους και συνθηκων αλλα
και σε κακη γενικοτερη συμπεριφορα κατα την ωρα του ψαρεματος.Το απικο
ως ψαρεμα ειναι το κατ εξοχην ψαρεμα αμεσης επαφης και αφιλτραριστης συγκινησης
με κοστος βεβαια την απωλεια ψαριου στο πρωτο στραβοπατημα.
Οι μηχανισμοι των καλαμιων πραγματικα ελυσαν προβληματα και ειδικα
το θεμα της λαχταρας που εκανε τους απειρους απικους να χανουν ψαρια
η να αδυνατουν να ψαρεψουν στην ακτινα του απικου λογω απροσεκτης συμπεριφορας.
Αυτο το τοπικ εχει στοχο να συμπεριλαβει και να αναλυσει μεσα απο ζωντανο διαλογο
τις παραμετρους που οδηγουν σε καλο αποτελεσμα.
Προσωπικα ψαρευω με διαφορες μεθοδους χωρις να απορριπτω καποια.
Καθε μια ταιριαζει σε καποιες συνθηκες.
Καμμια δεν κανει για ολα.
Η ευελιξια ειναι το ν1 προσον του ερασιτεχνη ψαρα.


Θα επανελθω


φιλικα
κωστας

53.  μερη για ψαρεμα, πλεονεκτηματα και μειονεκτηματα

Βράχια


Ψαρεύοντας απίκο αποκλειστικά και μόνο από βράχο, θα προσπαθήσω να κάνω μια ανάλυση των πλεονεκτημάτων και των μειονεκτημάτων που αφορούν αυτό το τρόπο ψαρέματος. Σκόπιμα,σε κάποια θέματα θα είμαι αντικειμενικός και σε άλλα υποκειμενικός.
Οι λόγοι που έχω προτιμήσει τα βράχια έναντι κάποιου λιμανιού η προβλήτας είναι 4.
Η πρώτος είναι οτι στο βράχο έρχομαι σε ΑΜΕΣΗ επαφή με τη φύση, κάτι που ειδικά όσοι ζούμε στις πόλεις το έχουμε άμεσα ανάγκη.
Η αγριάδα του τόπου με ενθουσιάζει και με ταξιδεύει.
Ο δεύτερος λόγος είναι η αδρεναλίνη που ανεβαίνει με το μυστήριο του αγνώστου. Μια πλευρά εκατοντάδων μέτρων με ανώμαλα καθορισμενη βραχοσειρά, ακανόνιστα κολπάκια, βάθη και μορφολογία βυθού αποτελεί για μένα τεράστια πρόκληση. Σε μέρος με βράχια, ακόμα και 5 μέτρα πιο δεξιά η αριστερά μπορεί να κάνει τη διαφορά.
Από τις μεγαλύτερες ευχαριστήσεις που παίρνω στο ψάρεμα είναι να ανακαλύπτω το σωστό βράχο για να ψαρέψω, να προσπαθώ να υπερβώ τις οποιες δυσκολίες από πρόσβαση, μορφολογία βυθού, απόσταση από αμάξι κτλ
Πεισμώνω πολύ όταν βλέπω ένα βράχο που μου κάνει κλικ αλλα φαίνεται εντελως απρόσιτος, ο βυθός μπροστά του πολύ δυσκολος (σκαλώματα κτλ) και κάνω ότι είναι ανθρωπίνως δυνατό για να τον ανέβω και να ψαρέψω από εκεί.
Αυτό που μετράει ειναι τα συναισθήματα και ο δρόμος προς την 'Ιθάκη' και όχι το μέρος αυτο καθεαυτό.
Η ευχαρίστηση του να ανακαλύπτεις ένα νεο μερος είναι κατά πολύ μεγαλύτερη από το να βγαλεις ψάρια σε ένα γνωστό μερος. Εξάλλου πολλές φορές έχουμε κάνει ωριαιες πεζοπορίες σε εξαιρετικά δύσβατα μέρη χωρίς μονοπάτια και έχουμε φάει μεγάλες πίττες που δεν μας έχουν πειράξει καθόλου. Είμαστε ΜΕΣΑ στη φύση, όχι κοντά.

Ο τρίτος λόγος είναι η ψυχολογία της εκδρομής. Ποιος δεν ενθουσιάζεται όταν είναι να πάει ένα ταξίδι ;
Ετσι, η μιάμιση -δύο ώρες οδήγησης και το μισάωρο η η ώρα (η και παραπάνω κάποιες φορες) περπάτηματος, είναι για μένα μια ιεροτελεστία. Στο δρόμο παρατηρείς, συζητάς, σχολιάζεις...

Ο τέταρτος λόγος είναι αυτός της ηρεμίας. Η ηρεμία για μενα έρχεται μέσω της απομονωσης και της αυτοσυγκέντρωσης, στοιχεία που δεν τα βρίσκω σε κανένα άλλο μέρος. Προτιμώ να ψαρέψω κάπου μόνος και να μην βγάλω τίποτα παρά παρέα με άλλους 5 και να βγάλω ψάρια. Το ψάρεμα δεν είναι κοινωνική εκδήλωση.


Το κυριότερο πρόβλημα με το ψάρεμα σε απομακρυσμενες βραχώδεις περιοχές είναι αυτό της ασφάλειας.
Μπορεί να συμβεί κάτι και η βοήθεια δεν είναι άμεσα διαθέσιμη. Γι αυτό όταν ψαρεύουμε σε βράχο καλό είναι να είμαστε τουλάχιστον 2 άτομα παρέα.
Επιπλέον πρέπει να είμαστε καλά οργανωμενοι και να κουβαλάμε μαζί μας όλα τα απαραίτητα γιατί όταν φτάσουμε στο βράχο, και δούμε οτι ξεχάσαμε κάτι, ίσως είναι αδύνατον να γυρίσουμε πίσω στο αμάξι να το πάρουμε και να επιστρέψουμε. Τέλος, η ανώμαλη πεζοπορία, προυποθέτει όσο το δυνατόν πιο λαιτ φορτίο. Δεν είμαστε (τουλάχιστον οι περισσότεροι) κομμάντος να αντέχουμε πολύ περπάτημα με 25 κιλά στη πλάτη και στα χέρια.

Μην φανταστείτε ομως ότι σαν μιλάει ένας τρελλός που θέλει να ψαρεύει στο ....υπερπέραν. Εχουμε βρει και βράχους που καλύπτουν τις προδιαγραφές μας και μπορούμε και παρκάρουμε και το αμάξι στα 50μ απόσταση. Σίγουρα όμως η μακρινή απόσταση ενός σημείου, προσθέτει στη γοητεία του...

αυτά και θα επανέλθω μετά τα όποια σχόλια σας.
φιλικά
Δ.

υγ. Αν παρατηρήσατε, δεν ανέφερα σχεδόν καθόλου για ψάρια που μπορεί να βγουν σε βράχο σε σχέση με λιμάνια κτλ, γιατί το θεωρώ δευτερεύον σε σχέση με τα παραπάνω. Αν θέλετε όμως το συζητάμε.

Μερικές ωραίες εικόνες

Food for thought.

Αγαπητέ Δημήτρη (Pinco)

Οι φωτογραφίες από πια περιοχή είναι ?

Φιλικά

Ιάκωβος