Ξύπνησα σήμερα το πρωϊ για να πάω για δουλεια και στον δρόμο σκεφτόμουν τα όσα διαδραματίστηκαν το Σαββατοκύριακο στον αγώνα.
Ήταν ο πρώτος μου αγώνας και δεν έχω μέτρο σύγκρισης με άλλους αγώνες οπότε αναφέρω ουσιαστικά τις προσωπικές μου εντυπώσεις.
Το πρώτο highlight της όλης ιστορίας είναι η γνωριμία μου με τον αγαπήτό sargomania με τον οποίο θα κατεβαίναμε σαν ομάδα. Η συνάντηση έγινε στην Ραφήνα και από την πρώτη στιγμή κατάλαβα ότι η φιλία μου με τον Γιώργο ήταν... ταχεία πήξεως. Ηρθε και έδεσε μέσα σε ελάχιστο χρόνο. Χώρια που η κοράκλα του είναι στην κατάλληλη ηλικία για τον γιό μου :lol:
Καλό το ταξίδι από Ραφήνα και 2 ώρες αργότερα είχαμε ξεφορτώσει στο ξενοδοχείο και τρώγαμε σε μαγαζί στην παραλιακή της Καρύστου. Σιγά-σιγά αρχήσανε να εμφανίζονται και άλλες ομάδες που θα λάμβαναν μέρος στον αγώνα (οι περισσότερες ξεχώριζαν από το αλιευτικό look) :lol: ενω δεν έλλειψαν και οι αφίξεις γνωστών μελώ του psarema.gr.
Στις 6.00 μαζευτήκαμε όλοι στο κιόσκι του ΝΟΚ στην τράπεζα του αγώνα και μεταξύ αγκαλιών και φιλιών, πειραγμάτων και γενικής ευθυμίας έγινε η κλήρωση των θέσεων και οι ομάδες άρχισαν τις προετοιμασίες.
Ο αγώνας άρχισε στις 20.30 και είχε πλάκα να κοιτάς πάνω κάτω στην παραλία και να βλέπεις τα άτομα με τα βλέμματα προσηλωμένα στα κουδουνάκια των καλαμιών τους. Ένα θέαμα που έγινε πιο "σουρεαλίστικό" όταν νύχτωσε και εμφανίστηκαν τα sialum. Δεκάδες "πηγολαμπίδες" κατά μήκος της παραλίας
Για τα ψάρια τώρα.... λίγα τα σχόλια. Κάποια μουρμουράκια πιάστηκαν, τα περισσότερα πολύ κάτω από το όριο που οι περισσότεροι (θέλω να ελπίζω) τα έριχναν πάλι μέσα αλλά την πράσταση την έκλεψαν τα μουγγριά! Δεν ξέρω αν υπύρχε ομάδα που να μην έβγαλέ έστω και ένα μουγγρί. Και όταν λέω μουγγριά μη φανταστείτε τίποτα τέρατα... μιλάω για "μώρα" των 20-30 εκατοστών! Εντυπωσιακό ήταν ότι αυτά τα μουγγρια βγαίναν με όποιο δόλωμα και να έπεφτε. Με τον sargomania βγάλαμε μουγγράκια σε αμερικάνικο, σε μονοδόλι, σε φαραώ και σε.... κοτόπουλο :wink:
Τα αστεία και οι πλάκες με τις γειτονικές ομάδες (ο manthoulis με τον Δημήτρη (Συρίγο?) από την μιά και οι Πασχαλάκης-Καραβούλιας (Πάτρα) από την άλλη) αλλά και η υπεροχή βραδυά κράτησαν ψηλά το ηθικό όλων μέχρι την λήξη στις 01.30.
Γενικά τα ψάρια ήταν λίγα και μικρά (ειδικά σε σύγκριση με τον αντίστοιχο αγώνα του 2004 όπου άκουσα ότι είχαν βγεί κάπου 70 κιλά ψάρια). Πολλές οι ομάδες που έβγαλαν αρκετά ψάρια αλλά δεν είχαν κανένα "μετρήσιμο". Προς το τέλος μερικοί μάλλον επέλεξαν μικρά αγκίστρια (κρίνοντας από τα συνολικά αλιεύματα του αγώνα) ενώ άλλες ομάδες ακολούθησαν την στρατιγική του μεγάλου αγκιστριού και καλές μερίδες δολώματος με την ελπίδα να πιάσουν το ψάρι του αγώνα - το οποίο ψάρι το έπιασε η ομάδα elper-sp002

Μια μουρμούρα 350-360gr αν θυμάμαι καλά.
Η διοργάνωση ήταν άψογη και θέλω να εκφράσσω προσωπικά τα θερμά μου συγχαρητήρια στον ΝΟΚ αλλά και ειδικά στον Αντώνη Δρόσο για ένα υπεροχο αγώνα και μια πολύ ευχάριστη διαμονή στην Κάρυστο. Τα λέμε και του χρόνου Αντώνη! :lol:
Λίγα λόγια να πω και για τους σπόνσορες όπου αντικειμενικά έλαμψαν με τα πλούσια δώρα που πρόσφεραν και ιδίως η Veret μια από τις ομάδες της οποίας κέρδισε και την πρώτη θέση. Πολύ αξιόλογη κίνηση των παιδιών της ομάδας Veret που παραχώρησαν τα δώρα της 1ης θέσης (καλάμια και μηχανισμοί Veret σημαντικής αξίας) για κλήρωση. Κύριοι!
Μοναδική "κακή" στιγμή ήταν μετά την λήξη των απονομών όταν έφτασε η ώρα του αποχαιρετσιμού. Είναι δύσκολο να αποχαιρετάς φίλους που τους νοιώθεις δικούς σου ανθρώπους. Έστω και αν είχαμε γνωριστεί face-to-face μόλις την προηγούμενη μέρα ή έστω για λίγο στην Έκθεση του Μαρτίου
Μέτρησε πολύ ένα τηλεφώνημα που έλαβα από κάποιο φίλο που έφυγε εσπευσμένα για να προλάβει το καράβι. Με πήρε τηλέφωνο λίγο μετά από το δρόμο να με χαιρετίσει γιατί δεν είχε προλάβει λίγα λεπτά πριν. Κάτι τέτοια μετράνε πολύ για μένα...
Μεγάλη συμμετοχή είχαν και οι... απόντες φίλοι! Τα κινητά χτυπούσαν ασταμάτητα και στην άλλη άκρη οι φίλοι ρωτούσαν με αγωνία (πολύ μεγαλύτερη από την δικιά μας) για το πως πήγαινε ο αγώνας! Βασίλη, Γιάννη, Νίκο και Ηλια.... μας τα πρήξατε! :lol: :lol: :lol:
Μπράβο σε όλους που συμμετείχαν αλλά και στους διοργανωτές και θα τα πούμε πάλι του χρόνου!