Ερώτηση Για να σκάσει λίγο το χειλάκι...Ανέκδοτα και αστείες ιστορίες

Λοιπόν ανοίγω νέο θέμα για να γελάσουμε και λίγο γιατί τώρα τελευταία πολύ μιζέρια πεύτει...
Και αρχίζω πρώτος...
Συζητάνε μια φορά δύο κουμπάροι.
ΚΟΥΜΠΑΡΟΣ 1ος:Ρε Κώστα,εσυ με πάντρεψες με τη γυναίκα μου ετσι?
ΚΟΥΜΠΑΡΟΣ 2ος:Ναι ρε Γιώργο έτσι είναι.
ΚΟΥΜΠΑΡΟΣ 1ος:Άρα είμαστε κουμπάροι έτσι?
ΚΟΥΜΠΑΡΟΣ 2ος:Ναί ρε κουμπάροι είμαστε.
ΚΟΥΜΠΑΡΟΣ 1ος:Μάλιστα.Καί δε μου λές κουμπάρε άμα σου πηδήξω τη γυναίκα τι θα είμαστε?
Και ο κουμπάρος ατάραχα......
ΚΟΥΜΠΑΡΟΣ 2ος: ΠΑΤΣΙ
Η συνάχεια δική σας...

Καλο κουμπαρε

Γυναικεία συζήτηση:

Γυναίκα1: "Ω Θεέ μου, έκοψες τα μαλλιά σου! Καλέ πώς σου πάνε; Θαύμα!"
Γυναίκα2: "Λες; Εγώ δεν ήμουν της ίδιας άποψης όταν τα είδα στον καθρέφτη. Θέλω να πω δεν τα βρίσκεις υπερβολικά κατσαρά;"
Γυναίκα1: "Φυσικά, όχι! Είναι τέλεια. Κι εγώ θα ήθελα να τα κόψω σε αυτό το στυλ αλλά είμαι πολύ στρογγυλοπρόσωπη και δε θα μου πηγαίνουν. Μάλλον είναι καλύτερα να τ'αφήσω ως έχουν".
Γυναίκα2: "Μιλάς σοβαρά; Εγώ το πρόσωπό σου το βρίσκω αξιολάτρευτο. Και θα μπορούσες χωρίς πρόβλημα να κάνεις μία από αυτές τις νεανικές κομμώσεις που είναι αυτή την εποχή της μόδας. Θα είσαι υπέροχη! Θα'θελα κι εγώ να το κάνω αλλά φοβάμαι ότι θα φαίνεται ο λαιμός μου".
Γυναίκα1: "Μα τι λες χρυσή μου; Εγώ πολύ θα ήθελα να έχω ένα λαιμό σαν τον δικό σου. Και τι δε θα'κανα για να κρύψω τις ωμοπλάτες μου".
Γυναίκα2: "Καλέ τρελάθηκες; Ξέρω κοπέλες που θα έδιναν ό,τι είχαν και δεν είχαν για ν'αποκτήσουν ωμοπλάτες σαν τις δικές σου. Κοίτα τι ωραία που σου πηγαίνουν όλα τα ρούχα; Κοίτα τα δικά μου χέρια πόσο κοντά είναι; Αν είχα κι εγώ λίγο μεγαλύτερες ωμοπλάτες θα μπορούσα να φοράω ό,τι ρούχο γουστάρω".
Γυναίκα1: "Αχ μη λες σαχλαμάρες και με κάνεις και γελάω! Αφού όλοι οι άνδρες πέφτουν στα πόδια σου! Αχ, πέρασε η ώρα κι έχω αργήσει, πρέπει να σ'αφήσω, τσάο!"
Γυναίκα2: "Γεια σου χρυσή μου!"

Ανδρική συζήτηση:

Ανδρας1: "Κουρεύτηκες;"
Ανδρας2: "Ναι"

Η Σάσα στον γκόμενο της...
ΣάσαΜπάστα:Αγάπη μου αποφάσισα φέτος στις απόκριες να ντυθώ...
Γκόμενος:Αγάπη μου θα αλλάξεις επάγγελμα;;;

Ηταν λέει δύο πόντιοι που ενώ κάνουν βόλτα, βλέπουν πάνω σε μια γέφυρα δύο τύπους να ψαρεύουν.
Ο ένας κρατούσε τον άλλο από τα πόδια, ο οποίος κρεμόταν από τη γέφυρα στο ποτάμι και με μια απόχη έβγαζε ένα ψάρι σε κάθε του προσπάθεια!

Οι πόντιοι πάθανε πλάκα και λέει ο ένας στον άλλο:

- "Ρε συ αυτή είναι δουλειά ρε "
- "ναι ρε"
- "Τι χρειαζόμαστε παρά μια απόχη"

Πάνε λοιπόν αγοράζουν μια απόχη, βρίσκουν μια γέφυρα παρακάτω και ξεκινούν.

Πιάνει ο ένας τον άλλο απο τα πόδια, τον κρατάει ανάποδα και αυτός αρχίζει να ψαρεύει με την απόχη.

Στη μισή ώρα ο πάνω ρωτάει:

- "Τι γίνεται ρε;"

- "Τίποτα."

Στη μία ώρα τα ίδια.

- "Τι γίνεται ρε;"

- "Τίποτα."

Οπότε σε κάποια στιγμή αυτός που ήταν από κάτω και ψάρευε άρχισε να φωνάζει.

- "ΤΡΑΒΑ ΡΕΕΕ!!!"

- "Τι έγινε, έπιασες τίποτα;"

- "ΤΡΑΒΑ ΜΕ ΣΟΥ ΛΕΩ ΡΕΕΕΕ!"

- "Καλά ρε πως κάνεις έτσι;"

- "ΤΡΑΒΑ ΡΕ ΚΑΙ ΕΡΧΕΤΑΙ ΤΟ ΤΡΕΝΟ!". 

Πολλά χρόνια πριν, όταν τα ιστιοφόρα κυριαρχούσαν στις θάλασσες, ένας καπετάνιος και το πλήρωμά του αντιμετώπισαν τον κίνδυνο να δεχτούν επίθεση από ένα πειρατικό πλοίο. Καθώς το πλήρωμα είχε φοβηθεί μέχρι θανάτου για την επίθεση που ήταν σίγουρο ότι θα δεχόταν το πλοίο τους, ο Καπετάνιος, ακολουθούμενος από τον βοηθό του, είπε:

- Βοηθέ, φέρε μου το κόκκινο πουκάμισό μου.

Ο βοηθός, έτρεξε και έφερε το κόκκινο πουκάμισο του καπετάνιου, ένα πανέμορφο μεταξωτό πουκάμισο αγορασμένο από την μακρινή γη της Ινδίας, με ένα χρώμα που θα έκανε κάθε άλλο κόκκινο χρώμα να θέλει να κρυφτεί απο την ντροπή του.

Ο καπετάνιος, ήρεμος, φόρεσε το κόκκινο πουκάμισο και με μιάς, οδήγησε το πλήρωμά του στην μάχη ενάντια στους πειρατές. Μολονότι σημειώθηκαν μερικές απώλειες από το πλήρωμα, τελικά οι πειρατές αποκρούσθηκαν και το πλοίο παρέμεινε ανέπαφο.

Αργότερα την ίδια μέρα, ο παρατηρητής ούρλιαξε από ψηλά ότι δύο πειρατικά πλοία έστελναν ομάδες για ρεσάλτο στο καράβι τους. Το πλήρωμα τα χρειάστηκε για τα καλά και αυτήν την φορά. Ο Καπετάνιος, ήρεμος όπως πάντα, είπε με καθαρή φωνή στον βοηθό του:

- Φέρε μου το κόκκινο πουκάμισο.

Η μάχη ξεκίνησε σκληρή και για μια ακόμη φορά, ο Καπετάνιος φορώντας το φανταχτερό κόκκινο πουκάμισο, μαζί με το πλήρωμα που πήρε θάρρος από την γενναιότητά του, απέκρουσαν τα πειρατικά πλοία. Ηταν φυσικό ότι παρ' όλα αυτά, κάποιες απώλειες σημειώθηκαν.

Κουρασμένο από τις μάχες το πλήρωμα βρισκόταν καθισμένο στο κατάστρωμα, αναλογιζόμενοι και μετρώντας τα συμβάντα της ημέρας. Κάποια στιγμή ένας ναύτης κοίταξε τον καπετάνιο και τον ρώτησε:


- Κύριε, γιατί κάθε φορά που είναι να ξεκινήσει μια μάχη ζητάτε το κόκκινο πουκάμισο σας;

Ο Καπετάνιος, ρίχνοντας μια ματιά στον ναύτη, τέτοια, που μόνο ένας καπετάνιος θα μπορούσε να ρίξει σε έναν ναύτη, εξήγησε:

- Εάν τραυματιστώ στην μάχη, το κόκκινο πουκάμισο θα τραβήξει το αίμα και δεν θα φανεί. Ετσι το πλήρωμα θα συνεχίσει να πολεμά χωρίς να φοβηθεί από το τραυματισμό μου.

Το πλήρωμα έμεινε σιωπηλό θαυμάζοντας το κουράγιο, την δύναμη και την τόλμη ενός τέτοιου άνδρα.

Η αυγή έφτασε, και ο παρατηρητής φώναξε ότι υπήρχαν πειρατικά πλοία γύρω τους. 10 πλοία και όλα ετοιμάζονταν για μάχη. Το πλήρωμα παρέμεινε σιωπηλό κοιτώντας τον Καπετάνιο και περιμένοντας την συνηθισμένη διαταγή του.

Ο Καπετάνιος, ήρεμος όπως πάντα, είπε:

- Βοηθέ, φέρε μου το καφέ παντελόνι μου!. 

Ένα δωδεκάχρονο παιδάκι βλέποντας τις ειδήσεις ρωτάει τον μπαμπά του:
- Μπαμπά, τι είναι η πολιτική;
Ο πατέρας, που είναι φανερά ικανοποιημένος που ο γιος του δείχνει σημάδια ωρίμανσης, του απαντάει με ένα παράδειγμα:
- Κοίταξε παιδί μου... Μια χώρα είναι σαν μια οικογένεια. Πάρε για παράδειγμα τη δική μας.

Η μαμά, είναι σαν την κυβέρνηση, κανονίζει τα πάντα μέσα στο σπίτι.

Εγώ, ο πατέρας, είμαι σαν το μεγάλο κεφάλαιο, στηρίζω την οικονομία του σπιτιού.

Η υπηρέτρια, είναι σαν την εργατική τάξη, κάνει όλες τις εργασίες που πρέπει να γίνουν.

Εσύ, είσαι η κοινή γνώμη που παρατηρεί τα όσα συμβαίνουν γύρω της.

Τέλος, το μωρό που έχουμε σπίτι συμβολίζει το μέλλον της χώρας.

Σκέψου τα όλα αυτά το βράδυ, και αύριο θα συζητήσουμε για τα συμπεράσματα που έβγαλες, εντάξει;
- Εντάξει μπαμπά, απαντάει ο μικρός, και σκεφτικός πηγαίνει στο κρεβάτι του.

Στη διάρκεια της νύχτας και ενώ σκεφτόταν τα σοφά λόγια του πατέρα, ακούει κλάματα από την κούνια του μωρού. Σηκώνεται πάνω, πλησιάζει την κούνια και βλέπει ότι το μωρό έχει λερωθεί... Πηγαίνει στην κρεβατοκάμαρα να το πει στην μητέρα του, ανοίγει την πόρτα και βλέπει μόνο τη μητέρα του στο κρεβάτι να κοιμάται. Ο πατέρας άφαντος! Τον πιάνει πανικός! Από την μισάνοιχτη πόρτα του δωματίου υπηρεσίας, ακούει ύποπτους θορύβους...πλησιάζει, κοιτάει και βλέπει τον πατέρα του με την υπηρέτρια στα τέσσερα! Κάγκελο ο πιτσιρίκος!!!

- "Τι να κάνω;", σκέφτεται, "να ξυπνήσω την μαμά; θα δει τον μπαμπά με την υπηρέτρια, να διακόψω τον μπαμπά; ντρέπομαι, και ποιος θα αλλάξει το μωρό;;;, εγώ δεν ξέρω να το κάνω..."

Αποφασίζει, λοιπόν να κάνει την πάπια και πάει για ύπνο. Το επόμενο μεσημέρι, μετά το φαγητό, λέει ο πατέρας στον γιο:
- Λοιπόν; Σκέφτηκες αυτά που σου είπα εχθές;
- Ναι πατέρα, τα σκέφτηκα.

- Και τι συμπέρασμα έβγαλες;

- Όταν η κυβέρνηση κοιμάται,
το μεγάλο κεφάλαιο πηδάει την εργατική τάξη,
η κοινή γνώμη αδιαφορεί,
και το μέλλον της χώρας είναι βυθισμένο στα σκατά!!

Μια γυναίκα τρέχει στο γιατρό
- Γιατρέ μου, σφήνωσε ο δονητής μέσα και δεν βγαίνει με τίποτα, του λέει πανικόβλητη.
- Για να δούμε λοιπόν, λέει ο γιατρός.
Αφού την εξετάζει της λέει:
- Έχω και καλά και κακά νέα. Ποιά θες να σου πω πρώτα;
- Αρχισε από τα άσχημα, γιατρέ μου, λέει με φοβερή αγωνία η κοπέλα.
- Τα άσχημα νέα είναι, ότι ο δονητής δεν βγαίνει με τίποτα, λέει ο γιατρός.
- Και τα καλά νέα, γιατρέ μου, ποιά είναι;
- Τα καλά νέα είναι ότι σου έβαλα καινούργιες μπαταρίες...

Ένας υποψήφιος βουλευτής περπατάει στον δρόμο και πέφτει πάνω σε έναν ψηφοφόρο. Ο ψηφοφόρος τον κοιτά και του στέλνει ένα φιλάκι! Ο υποψήφιος βουλευτής, με βλέμμα γεμάτο απορία, τον ρωτά:
- Γιατί μου στείλατε φιλάκι;
Και ο ψηφοφόρος του απαντά:
- Θα με πηδάς για μια τετραετία, να μην υπάρχει και λίγο αίσθημα;

Ένας υποψήφιος βουλευτής περπατάει στον δρόμο και πέφτει πάνω σε έναν ψηφοφόρο. Ο ψηφοφόρος τον κοιτά και του στέλνει ένα φιλάκι! Ο υποψήφιος βουλευτής, με βλέμμα γεμάτο απορία, τον ρωτά:
- Γιατί μου στείλατε φιλάκι;
Και ο ψηφοφόρος του απαντά:
- Θα με πηδάς για μια τετραετία, να μην υπάρχει και λίγο αίσθημα;

Αυτό ξαναπέστο.