Ερώτηση Ένα ΜΕΓΑΛΟ ΜΠΡΑΒΟ στο Νίκο Δεσποτίδη

Διαβάζοντας το τελευταίο τεύχος του περιοδικού Ψάρεμα, εντύπωση μου έκανε το άρθρο "Οδοιπορικό-Μια άλλη Σαλαμίνα" που αναφερότανε σε ένα οδοιπορικό που έκανε ο συντάκτης του περιοδικού Νίκος Δεσποτίδης μαζί με τον πρόεδρο και τον αντιπρόεδρο (αν δεν κάνω λάθος ) του συνδέσμου ψαράδων της Κύπρου-της ελέυθερης Κύπρου για να ακριβολογώ καλύτερα. Δε στάθηκα τόσο στην ψαρευτική περιήγηση που ήτανε σε πολύ καλό επίπεδο, αλλά στα σχόλια του κ.Δεσποτίδη που με έκαναν να νιώσω πραγματική συγκίνηση, ντροπή αλλά και οργή για τις "χαμένες πατρίδες" που χάθηκαν εξυπηρετώντας συμφέροντα και υπακούωντας πειθήνια στις εντολές ξένων κέντρων εξουσίας, απο πολιτικά άνανδρους...

Παραθέτω ένα μικρό απόσπασμα απο τον πρόλογο του συντάκτη:
" Ακόμα και τη στιγμή που το διαβατήριό μου είχε πάρει το δρόμο για τον έλεγχο, ακόμα και τότε δεν είχα αποφασίσει τελικά αν ήθελα να ολοκληρώσω αυτή την παράενη και συνάμα θλιβερή επίσκεψη. Αν τελικά ήθελα να ζητήσω την άδεια του σφετεριστή να με αφήσει να προσκυνήσω στους ναούς που ανήκαν σε έλληνες, να πληρώσω είσοδο σε αρχαιολογικούς τόπους που κάποτε ήταν σπίτια των προγόνων μου και αυτός υπολόγιζε μόνο σαν κρατικό έσοδο. Δεν ξέρω αν ήταν τελικά η περιέργεια ή η νοσταλγία αυτή που με έκανε να προχωρήσω μα ενδόμυχα αποζητούσα έστω και για μια πρώτη ή και τελευταία φορά να δω, να νιώσω, να ζήσω απο κοντά την εικόνα της ελληνικής κληρονομιάς...
Ότι τουλάχιστον είχαν αφήσει να διασωθεί τα βαρβαρικά, ανόσια χέρια τους...
...μετά απο διαδρομή μιας περίπου ώρας σταματήσαμε έξω απο το χώρο που βρισκόταν η εκκλησία του Απόστολου Βαρνάβα, ιδρυτή της εκκλησίας της Κύπρου...μέσα στο χώρο της εκκλησίς πετούσαν σπουργίτες, σημάδι της εγκατάλειψηςτου οίκου του Χριστιανισμού. Η ανεξέλεγκτη καταστροφή των τοιχογραφιών είχε αφήσει μόνο λευκούς, άδειους τοίχους, μια θέα που έφερνε αμέσως κόμπο στο στομάχι. Οι φίλοι μου μου είπαν πως όλοι οι σταυροί τω εκκλησιών, γνώρισαν την καταστροφική μανία των εισβολέων και είχαν γκρεμιστεί καθώς αποτελούσαν στόχους για τους οργιμένους εισβολείς που ξέσπαγαν πάνω στο σύμβολο της θρησκείας των Ελλήνων...
...Αντίθετα προς τηνν περιοχή της Αμμοχώστου, η περιοχή της Κερύνειας δείχνει πιο απρόσιτη και πιο μυστηριώδης. Ανάμεσα σε μικρές πλαγιές και λόφους ξεφύτρωσαν νέοι οικισμοί για να ικανοποιήσουν την αυξημένη ζήτηση απο τους Ευρωπαίους μουστέρηδες. Πανομοιότυπα σπίτια σε παράταξη, προορίζονταν για τους δημόσια καταδικάζοντες την τουρκική εισβολή , μα κατα τα άλλα υποκριτικά αποδεχόμενους τη σημερινή κατάσταση φίλους μας Δυτικούς και Βόρειους Ευρωπαίους. Υψηλά ιστάμενα πρόσωπα, όπως δικαστικοί, επιχειρηματίες, τραπεζίτες κ.α θα αποτελούν σε λίγα χρόνια τη βασική γραμμή υπεράσπισης των Τουρκοκυπρίακών συμφερόντων καθώς με οποιαδήποτε άλλη λύση θα διακυβέβονται οι ιδιοκτησίες τους. Και τι δε θα έδινα πραγματικά για να δω αυτά τα "προοδευτικά" και "πολιτισμένα" τσογλάνια να χάνουν τις παράνομες αποκτηθείσες βιλίτσες τους και μάλιστα χωρίς ανταπόδοση των επενδυμένων κεφαλαίων τους....
...στην άκρη του συρματοπλέγματος ο Τούρκος (και όχι Τουρκοκύπριος) φρουρός μας απότρεψε απο την ιδέα να φωτογραφίσουμε και έτσι στραφήκαμε προς το δρόμο που μας οδήγησε εδώ. Στο δρόμο διασταυρωθήκαμε με άλλο ένα γρουπ  κοκκινομούρηδων Βόρειων συν-εταίρων μας, απο αυτούς που γνωρίζουν πως τα εδάφη των τουρκοκυπρίων είναι αμφισβητούμενα  και οι περιουσίες διεκδικούμενες, τρέχουν να επενδύσουν τις οικονομίες τους σε ακίνητα των κετεχομένων, όπυ οι τιμές είναι αμελητέες σε σχέση με τις αντίστοιχες των χωρών τους και το θερμό κλίμα πόλος έλξης για τις παγωμένες απο το κρύο και την ομίχλη αισθήσεις τους Άν σκεφτείς ότι ένα ποσό της τάξης των 50.000 ευρώ δε φτάνει πάρα μόνο για ένα πολυτελές αυτοκίνητο , ενώ στα κατεχόμενα είναι υπεραρκετά για να αγοράσουν μια νεόδμητη μεζονέτα, τοτε καταλαβαίνεις γιατί τα εξελιγμένα λιγούρια με την Ευρωπαϊκή κουλτούρα και τους λεπτούς τρόπους, αγνοούν τις παρεναίσεις των πρεσβειών τους και τις κοινοτικές οδηγίες και αγοράζουν αφειδώς ότι μαζικά πουλιέται....

Τα παραπάνω αποτελούν χαρακτηριστικά αποσπάσματα απο το άρθρο του Νίκου Δεσποτίδη.Στο σημείο αυτό θα ήθελα να πω ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΜΠΡΑΒΟ στο Νίκο Δεσποτίδη για το θάρρος της γνώμης του (γιατί πραγματικά θέλει θάρρος, τόλμη και ...ξύπνημα απο το λήθαργο της  ιστορικής αμνησίας) για τα γραφόμενά του.!!!! Πραγματικά αξίζει να διαβάσετε το συγκεκριμένο άρθρο!!! Συναισθήματα όπως οργής, ντροπής, αγανάκτησης, αλλά ίσως και ενοχής απέναντι στα αδέρφια μας τους Κύπριους τόσο σε προσωπικό επίπεδο που δεν κάνουμε τι[ποτα ατομικά, αλλά και σε επίπεδο χώρας που πρώτιστα κοιτάμε να ...συσφίξουμε (το βλέπουμε και αυτό δυστυχώς καθημερινά) τις ελληνοτουρκικές σχέσεις (αλλίμονό μας!!!!) και δεν κάνουμε τίποτα απολύτως για τα αυτονόητα....που είναι η υπεράσπιση ΔΙΚΩΝ ΜΑΣ δίκαιων και εδαφών, της ίδιας μας της ΠΑΤΡΙΔΑΣ!!!!....

Συγνώμη αν σας κούρασα, απλά ήθελα να μοιραστώ μαζί σας αυτά τα έντονα συναισθήματα που έννοιωσα να με κατακλύζουν διαβάζοντας το εν λόγω άρθρο.

Φιλικά

Δημήτρης 

Δημήτρη δεν συμπλήρωσες ότι δεν είσαι από την Κύπρο.

Γιώργο έχει να κένει με το ότι δεν πρόβαλε το θέμα, και πολύ καλά έκανε, όχι γιατί είναι Κύπριος αλλά για το πραγματικό γεγονός. Απλά θα μπορούσε κάποιος να πει 'Έλα μωρέ, αν δεν παινέξεις το σπίτι σου θα πέσει να σε πλακώσει'. Αν και προσωπικά έχω πολλές κακές (δυστυχώς) και λίγες καλές στιγμές με Κύπριους εδώ στην Ελλάδα, αντίθετα είχα πολύ καλές σχέσεις στην Κύπρο (γνωρίζω τους λόγους που συμβαίνει αυτό, αλλά δεν είναι ο κατάλληλος χώρος για μια τέτοια συζήτηση), εντούτοις συνυπογράφω τα αισθήματα που βίωσε ο Νίκος ο Δεσποτίδης. Τα βίωσα και εγώ εν μέρει όταν είχα πάει στην Κύπρο το '85 (μερικά ακόμα χείρότερα)

Τα παραπάνω αποτελούν χαρακτηριστικά αποσπάσματα απο το άρθρο του Νίκου Δεσποτίδη.Στο σημείο αυτό θα ήθελα να πω ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΜΠΡΑΒΟ στο Νίκο Δεσποτίδη για το θάρρος της γνώμης του (γιατί πραγματικά θέλει θάρρος, τόλμη και ...ξύπνημα απο το λήθαργο της  ιστορικής αμνησίας) για τα γραφόμενά του.!!!! Πραγματικά αξίζει να διαβάσετε το συγκεκριμένο άρθρο!!! Συναισθήματα όπως οργής, ντροπής, αγανάκτησης, αλλά ίσως και ενοχής απέναντι στα αδέρφια μας τους Κύπριους τόσο σε προσωπικό επίπεδο που δεν κάνουμε τι[ποτα ατομικά, αλλά και σε επίπεδο χώρας που πρώτιστα κοιτάμε να ...συσφίξουμε (το βλέπουμε και αυτό δυστυχώς καθημερινά) τις ελληνοτουρκικές σχέσεις (αλλίμονό μας!!!!) και δεν κάνουμε τίποτα απολύτως για τα αυτονόητα....που είναι η υπεράσπιση ΔΙΚΩΝ ΜΑΣ δίκαιων και εδαφών, της ίδιας μας της ΠΑΤΡΙΔΑΣ!!!!....

 

Πραγματι τα παιδια εχουν δικιο. Για αλλη μια φορα μας  ταξιδεψες Νικο Δεσποτιδη, αλλα το ταξιδι αυτο ηταν ξεχωριστο απο ολα τα αλλα που μας εχεις προσφερει. Ηταν ενα ταξιδι που θα επρεπε να το προσφερουν στα σχολια σε ολα τα παιδια, που θελουν να μαθουν ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ. Παρομοια αποσπασματα και για αλλα μερη θα επρεπε να περιλαμβανονται στα βιβλια Ιστοριας, τα οποια ετσι οπως καταντησαν, Δεν θελω να πω με τι μοιαζουν και τι χρηση θα επρεπε να εχουν.

Και παλι μπραβο Νικολα : :

Δημήτρη δεν συμπλήρωσες ότι δεν είσαι από την Κύπρο.

Σ' ευχαριτώ πολύ Αντώνη για την παραίνεση. Φυσικά και δεν είμαι απο την Κύπρο (απο Καρδίτσα, αλήθεια Γιώργο-Fisherman, γιατί πλέον δεν εμφανίζεται ο τόπος που δηλώνουμε στο προφίλ μας??), αισθάνομαι όμως ως Έλληνας που δε θέλει να είναι ούτε ιστορικά αγνώμων, αλλά ούτε και υποκριτής μπροστά σε όλο αυτό το θέατρο του παραλλόγου που τείνει να παγιωθεί ως "φυσιολογική κατάσταση" εδώ και τόσα χρόνια , απο τη μαύρη μέρα της εισβολής του Αττίλα στη μαρτυρική Μεγαλόνησο... Δε μπορούμε να κλείσουμε τα μάτια μας μπροστά στην καταφανέστατη ΑΔΙΚΙΑ που συντελείται εδώ και τόσα χρόνια!!!... Το ελάχιστο που μπορούμε να κάνουμε, είναι να πούμε ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ... : :

Δεν έχει να κάνει εαν είναι Κύπριος ή όχι...
Δημήτρη ΠΑΛΙ θα με κάνεις να αγοράσω το περιοδικό ΨΑΡΕΜΑ ( έχω σταματήσει να τα αγοράζω ΟΛΑ )....

Ευχαριστώ.

Μπράβο και στον Νίκο Δεσποτίδη.
Περισσότερα μόλις το διαβάσω.

Γιώργο,  θα διαπιστώσεις κι εσύ ότι πραγματικά αξίζει!!!
Να είσαι καλά!!!

Τα βίωσα και εγώ εν μέρει όταν είχα πάει στην Κύπρο το '85 (μερικά ακόμα χείρότερα)

Τα έχω βιώσει και εγώ,ακόμη νωρίτερα και χειρότερα,

ζούσα εκει την περιοδο 79-81.

Κάτι τέτοια κάνει ο Δεσποτίδης και μας κάνει  να τρέχουμε

στα περίπτερα(μετά απο ίσως και χρόνο)

: