Ερώτηση Δράκαινες

Αχχχ, αυτό το κακό έχει ο χειμώνας. Περισσότερες υποχρεώσεις, κρύο και λιγότερα ψαρέματα. Οπότε, οι κουβέντες μας είναι περισσότερο θεωρητικές.

Μου άρεσε η κουβέντα γύρω από το μουγγρί, όταν έπιασα τα πρώτα, γύρισα σπίτι και μπήκα στο site για να δω τι θα τα κάνω. Στο site βρήκα πολύτιμες πληροφορίες που δε θα μπορούσα να τις βρω αλλού.

Σκέφτηκα λοιπόν να ανοίξω ένα topic για τη δράκαινα, μιας και είναι επικίνδυνο ψάρι. Είναι μεν και η σμέρνα αλλά αυτή προϊδεάζει με τη μορφή της και δύσκολα κάποιος την ακουμπάει.

Η δράκαινα όμως, θα έλεγα πως είναι όμορφο ψάρι, αν εξαιρέσει κανείς τη μούρη της που είναι "πατημένη" προς τα μέσα. Τα χρώματα που έχει είναι ωραία. Είναι τέτοια βέβαια η τρομάρα και η απέχθεια όσων την πιάνουν, που μόνο την ομορφιά δεν βλέπουν.....

Πιστεύω πως δε βρίσκεται σε όλες τις θάλλασες, νομίζω ότι προτιμάει τους αμμουδερούς βυθούς και κρύβεται πολύ καλά μέσα στην άμμο. Αν χαζέψει κανείς το βυθό με μάσκα το καλοκαίρι, θα τις δει να κρύβονται μέσα στη άμμο και να περιμένουν για το θύμα τους.

Το επικίνδυνο σημείο τους είναι τα αγκάθια που έχουν στο πτερύγιο της πλάτης. Σε στάση δεν φαίνονται αλλά όταν αρχίσει να χτυπιέται για να ελευθερωθεί, ανοίγει το πτερύγιο και προσπαθεί να καρφώσει με τα αγκάθια. Και είναι τόσο γρήγορο το χτύπημα που κάνει που δεν φαίνονται καν τα δηλητηριώδη αγκάθια!!!

Το τσίμπημά της είναι πολύ επώδυνο. Αν καρφώσει στο χέρι, επειδή είναι μαλακό το δέρμα του χεριού (συνήθως θα μας καρφώσει στο εσωτερικό ή στα δάχτυλα) προκαλεί τρομερό πόνο και πρήξιμο, τα οποία φαινόμενα μεγαλώνουν όσο περνάει η ώρα.

Μεγάλος άνθρωπος γνωστός μου, λιποθύμησε μετά από τσίμπημα και τον πήγαν στο νοσοκομείο για να τον συνεφέρουν. Ακόμα, τα αγκάθια της είναι τόσο σκληρά που μπορούν να τρυπήσουν ακόμα και το πλαστικό των φουσκωτών, έχει γίνει και αυτό σε φουσκωτό φίλου μου, όταν τη χτύπαγε για να τη σκοτώσει.

Την πρώτη δράκαινα που έπιασα δεν την αναγνώρισα, πήγα να την ξαγκιστρώσω και με κάρφωσε 2 φορές. Πάνω στο μισάωρο, ο πόνος ήταν αφόρητος και σκεφτόμουν να ψάξω για κέντρο υγείας ή φαρμακείο. Ευτυχώς άρχισε να υποχωρεί, οπότε συνέχισα το ψάρεμα.

Τέλος, προσωπικά τα ονομάζω "διαολικά" ψάρια, γιατί τα μεγάλα όταν πιαστούν κάνουν τρομερό τράβηγμα και μέχρι να βγουν από τη θάλασσα μπορεί να κολυμπάνε κατά μήκος της παραλίας με τρομερή ταχύτητα, μήπως και γλυτώσουν.

Αφού τα πιάσει κάποιος, καλό θα είναι να έχει ένα υφασμάτινο γάντι ή μια λαβίδα για να τα ακινητοποιήσει και να τα ξαγκιστρώσει. Λένε ότι είναι καλά για σούπα, προσωπικά τα ρίχνω πάλι μέσα. Αν τα κρατήσουμε, καλό θα είναι να κόψουμε με ένα ψαλίδι θα αγκάθια που έχουν στο πάνω πτερύγιο, καθώς κρατάνε το δηλητήριο και μπορούν να κάνουν ζημιά ακόμα και στο καθάρισμα.

Αν κάποιος φίλος γνωρίζει κάτι περισσότερο, ας προσθέσει, πάντα υπάρχουν ψαράδες που δεν το έχουν πιάσει και ίσως δεν το αναγνωρίσουν εύκολα. Φωτογραφία του θα βρείτε στις σελίδες του site με τα ψάρια.

Ετκτός από το πάνω πτερύγιο, έχει 2 αγκάθια και στα βράγχια που είναι εξίσου επικίνδυνα.
Το τσίμπιμα είναι όντως πολύ επώδυνο (ακόμα θυμάμαι το τσίμπιμα από μια δράκαινα μια σταλίτσα, πριν 2 χρόνια στην Θάσο που με τρέλανε).
Έχω ακούσει ότι το δηλητήριό της εξασθενεί με την θερμότητα και μια καλή λύση είναι να βάλεις το χέρι σε λεκάνη με νερό όσο ζεστό αντέχεις. (να κουβαλάμε στα ψαρέματα και καμιά θερμοφόρα με βραστό νερό?)

Πάντως ο πόνος εξασθενεί με την πάροδο του χρόνου....

Θα συμφωνήσω με τα παιδιά (Yannis, ks_george) και θα συνοψήσω παραθέτωντας την προσωπική τεχνική για τις δράκαινες : όταν την βγάλουμε προσέχουμε να μην ξαγκιστρωθεί γιατί τότε η κατάσταση είναι ενεξέλεκτη (ιδίως μέσα σε βάρκα). Στην συνέχεια παίρνουμε ένα μυτοτσίμπιδο με μακριά χερούλια (βρίσκετε σχεδόν πάντα στα εργαλεία προσφοράς του Practiker) και την πιάνουμε από το στόμα γερά γιατί τινάζετε πολύ. Μετά με ένα ψαλίδι (αυτό που χρησιμοποιούμε για δουλειές στην κουζίνα, το χοντρό με τα πλαστικά χερούλια) για χοντρές δουλειές κόβουμε πρώτα τα αγκάθια του επάνω πτερυγίου και ύστερα αυτά που βρίσκονται πάνω στα βράγχια. Στην συνέχεια το ψάρι είναι ακίνδυνο. Επειδή όμως το δηλητήριο του είναι πολύ δυνατό (ίσως ο γιατρός μας ξαναθυμήσει τις ενέργειες που κάνουμε, αν θυμάμαι καλά ζεστό νερό και αμμωνία) καλό είναι να προσέχουμε και στο καθάρισμα μήπως και έχουμε κάνει κάτι λάθος και έχουμε ξεχάσει να κόψουμε κάποιο ακγάθι (συνήθως το πιο μικρό του επάνω πτερυγίου).
Τέλος νομίζω όλοι θα συμφωνήσετε ότι σούπα ή τηγανητή είναι πολύ νόστιμη.

Υ.Γ. Στους ίδιους βυθούς μπορεί να βρούμε και τους παπαγάλους (υπάρχει topic αλλού) οι οποίοι θέλουν και αυτοί προσοχή γιατί δαγκώνουν (και άσχημα μάλιστα!)

Δέν θα ξεχάσω ποτέ τσίμπημα από δράκαινα στο πόδι (την πάτησα στα ρηχά) αλλά εάν προσέξεις λίγο δεν έχεις πρόβλημα. Όντως γυρνάνε σε αμμουδερούς βυθούς και κρύβονται καλά μέσα στην άμμο. Έχω βγάλει αρκετές με πεταχτάρι στο μέρος που παραθερίζω (Μεσσάγγαλα-βόρεια παράλια της Λάρισας) και μου έκανε εντύπωση ο τρόπος που τσιμπάει: αρπάζει το δόλωμα σιγά σιγά και μετά χώνεται στην άμμο. Τραβώντας την πετονιά αισθανόμουνα σαν να έχει σκαλώσει. Μια φορά μάλιστα μου πήρε και τα 2 αγγίστρια από το πεταχτάρι χωρίς να τι καταλάβω (μίλάμε για δράκαινα κάτω από 10 πόντους). Τώρα για το ξαγκίστρωμα εγώ χρησιμοποιώ την τεχνική ¨ΠΑΝΤΟΦΛΑ¨. Την ξαπλώνω κάτω και εφαρμόζω ελαφρά πίεση στο σώμα ώστε να την ακινητοποιήσω. ¶μα την λεχω σύρει και λίγο στην άμμο δεν γλιστράει καθόλου. Προσοχή όμως γιατί τινάζει πολύ και δεν ταβλιάζεται εύκολα....έχω ρίξει μέχρι και....ροπαλιά και συνέχιζε να τινάζει....Αυτό που θέλω να ρωτήσω εγώ είναι εάν τρώγεται αυτό το ψάρι με τόσο δηλητήριο που έχει.Ξέρει κανένας?

Φίλε paschal_s

Η δράκαινα όπως και όλα τα ψάρια τρώγεται. Μάλιστα κάνει ωραία σούπα (κακαβιά)

Για το ξαγκίστρωμα η καλύτερη λύση είναι : με ένα ψαλιδάκι κόβεις τα επάνω πτερύγια όπου είναι και το δηλητήριο. Με τον τρόπο αυτό δεν κινδυνεύεις ούτε στο ξαγκίστρωμα ούτε όταν καθαρίζεις το ψάρι για να το μαγηρέψεις. Το ψαλιδάκι που χρησιμοποιώ είναι αυτό με το οποίο κόβω και τα δωλώματα.

Καλα φαρμακα για την αντιμετωπιση του τσιμπηματος της δρακαινας η του σκορπιου ειναι η αμμωνια και το ξυδι.Καλυτερα να επισκεφτουμε καποιο γιατρο μετα απο το τσιμπημα για τυχον υποτροπη λογω αλλεργειας ειδικα αν μεσα στο πρωτο 24ωρο μετα το τσιμπημα αισθανθουμε ζαλαδες, ταση για εμετο πυρετο κτλ.

δρακαινα:αυτο το ψαρι μονο μπελαδες μπορει να φερει.
εγω αν κατσει καμια τετοια στο αγκιστρι,κοβω το παραμαλο,και πισω απο κει πουρθε.γιατι ειναι τοσο υπουλη,που χοροπιδαει σαν τρελη μολις βλεπει να την πλησιαζει το χερι μας.

προκαλει οιδημα(πρηξιμο) και πολυ δυνατο πονο στο σημειο που τσιμπαει.
το δηλητηριο της ειναι πιο ισχυρο απο του σκορπιου.
οσο για το κρεας της ειναι ανοστο.
μην ξεχνας πως ακομη και νεκρη,το δηλητηριο παραμενει ενεργο.οποτε παλι παραφιλαει κινδυνος.

σε περιπτωση που σε τσιμπισει τοποθετησε γαζα εμποτισμενη με αμμωνια η' υπερμαγγανικο καλιο.παρατα το ψαρεμα και πανε σε ενα νοσοκομειο,για καλο και για κακο,προς αποφυγη εποκλοκων,απο αλλεργικη αντιδραση.
το δηλητηριο της δεν ειναι φυσικα θανατηφορο,ομως αν καποιος ειναι
αλλεργικος στο τσιμπιμα της,μπορει ακομη και να παιθανει απο επιπλοκες.
καταστολη αναπνευστικου συστηματος κλπ.
και πιστεψε με ο μονος τροπος να μαθεις αν εισαι αλλεργικος στο τσιμπημα της,ειναι να κατσεις να σε τσιμπισει..

οσο για την κακαβια,την προτιμω απο ροφο :wink:

Φιλε αυτοκρατωρ θεμα γουστου ειναι αυτα τα περι γευσης αλλα στην συγκεκριμενη περιπτωση νομιζω οτι εχει λαθος...
Αποδειγμενα η δρακαινα ειναι ενα απο τα καλυτερα ψαρια για κακαβια αλλα και ενα απο τα πιο παραδοσιακα...

ΛΟΙΠΟΝ ΦΙΛΟΙ ΓΙΑ ΤΟ ΔΗΛΗΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΔΡΑΚΑΙΝΑΣ ,ΟΛΟΙ ΕΧΕΤΕ ΑΚΟΥΣΕΙ ΓΙΑ ΚΑΤΙ ΠΡΑΚΤΙΚΟ,ΒΡΙΣΚΟΥΜΕ ΤΣΙΓΑΡΟ , ΑΝΑΜΜΕΝΟ ΤΟ ΠΛΗΣΙΑΖΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΟ ΔΗΛΗΤΗΡΙΟ ΟΣΟ ΦΑΡΜΑΚΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΕΥΑΙΣΘΗΤΟ ΣΤΗΝ ΘΕΡΜΟΤΗΤΑ ΕΙΝΑΙ ,Η ΟΥΣΙΑ ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΞΕΡΟΥΝ ΑΠΟ ΧΗΜΕΙΑ ΜΕΤΟΥΣΙΩΝΕΤΑΙ,ΚΑΙ ΓΙΝΕΤΕ ΑΚΙΝΔΥΝΟ ΕΙΜΑΙ ΓΙΑΤΡΟΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΟ ΠΙΣΤΕΥΑ ΩΣΠΟΥ ΤΟ ΕΚΑΝΑ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ.

diver έγραψε: ΛΟΙΠΟΝ ΦΙΛΟΙ ΓΙΑ ΤΟ ΔΗΛΗΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΔΡΑΚΑΙΝΑΣ ,ΟΛΟΙ ΕΧΕΤΕ ΑΚΟΥΣΕΙ ΓΙΑ ΚΑΤΙ ΠΡΑΚΤΙΚΟ,ΒΡΙΣΚΟΥΜΕ ΤΣΙΓΑΡΟ , ΑΝΑΜΜΕΝΟ ΤΟ ΠΛΗΣΙΑΖΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΟ ΔΗΛΗΤΗΡΙΟ ΟΣΟ ΦΑΡΜΑΚΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΕΥΑΙΣΘΗΤΟ ΣΤΗΝ ΘΕΡΜΟΤΗΤΑ ΕΙΝΑΙ ,Η ΟΥΣΙΑ ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΞΕΡΟΥΝ ΑΠΟ ΧΗΜΕΙΑ ΜΕΤΟΥΣΙΩΝΕΤΑΙ,ΚΑΙ ΓΙΝΕΤΕ ΑΚΙΝΔΥΝΟ ΕΙΜΑΙ ΓΙΑΤΡΟΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΟ ΠΙΣΤΕΥΑ ΩΣΠΟΥ ΤΟ ΕΚΑΝΑ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ.

Καλή η συμβουλή σου φίλε, αν κι εύχομαι να μην χρειαστεί κανείς μας να τη δοκιμάσει...

Εν τω μεταξύ, λες και με γκαντέμιασε αυτό το topic που άνοιξα. Πριν 20 μέρες που πήγα για ψάρεμα και άκουσα μετά από πολύ καιρό τα κουδουνάκια να χτυπούν, μόνο δράκαινες έβγαζα... λες και με τιμώρησαν οι ίδιες που τις έπιασα στο στόμα μου.

Έπεσα σε αμμούδα σε άγνωστη παραλία και σήκωσα όλη την οκογένεια...