γεια σας και παλι με αφορμη μια ερωτηση που διαβασα γεια τα μελανουρια
θα διηγηθω μια εμπειρια απο την ομορφη Παργα. Ειμαι λοιπον τελευταια μερα των διακοπων σε αυτο το μαγικο μερος και αποφασιζω να παω με το απικο μου ενα 6μετρο απο ανθρακονηματα καλαμι σε μια μαρινα της Παργας που αραζουν μονο ιδιωτικα γιωτ. Εχει αρχιζει και πεφτει ο ηλιος αλλα ριχνει ακομα το φως του στα ηρεμα νερα της μαρινας.Ταχτοποιω τα πραγματα μου διπλα σε ενα ιστιοφορο στο ακρο της προβλητας και παρατηρω...τα νερα γεματα με κεφαλοπουλα και αλλα μικροψαρα."ωραια " σκεφτομαι "θα γινει παιχνιδι". περιμενω να πεσει λιγο η σκια του βουνου στο νερο να σκοτεινιασουν τα νερα και τοτε συνειδητοποιω οτι το ζυμαρι που ειχε μεινει 5 μερες στο πορτ μπαγκαζ του ΙΧ μου ειχε λιωσει σε βαθμο που δεν πιανοταν με τα χερια :cry: διχως να μπορω να κανω κατι αρχιζω να βουταω μεσα την σαλαγγια και με τα χειλη μου να προσπαθω να την στρωσω λιγο ...μπλιαξ!!! 8O και ριχνω μεσα λοιπον ....περιμενω λιγο και αξαφνα ο φελλος εξαφανιστικε καθως χαζευα κατι ιταλιδες που ηταν ξαπλα πανω στο γιωτ!! 8O καρφωνω και το καλαμι αρχιζει να προσκυνα στην εξοχη δυναμη του 1 ου μελανουριου! τρελλαθηκα απο την ευτυχια! σκεφτηκα τυχαιο θα ειναι δεν γινετε μπουνατσα και μελανουρι....λοιπον μυθος ! 12 εβγαλα και μαλιστα μεσα σε μιση ωριτσα με μαχες καλες και δολωμα που με παιδευε πιο πολυ απο το ψαρι

σημειωνω οτι το ζυμαρι ηταν αλευρακι με νερο ....σκετο! εφυγα δυστυχως νωρις απο εκεινο το θαυμασιο μερος και τωρα ονειρευομαι την επομενη φορα που θα ξαναβρεθω σε εκεινα τα ευλογημενα νερα της ηπειρου!