Ερώτηση Τι θελαμε και Τι τελικα γιναμε

Καλησπερα,

Διαβαζα την ενοτητα που γινεται η γνωριμια των μελων.Οταν διαβασα τα σχετικα με ενα φιλο που τελειωσε ιχθυολογος αλλα δουλευει στο filmnet θυμηθηκα εμενα.Τι ηθελα να γινω και τι τελικα εγινα.
Απο αρχαιολογος και ιστορικος των κλασσικων χρονων που ηθελα......σπουδασα τελικα μηχανολογια.Ασχετα εντελως μεταξυ τους.Με επεισε ο πατερας μου οτι πρεπει να βρω ενα επαγγελμα που να μη με κανει να πεινασω,αλλα δεν εγινε ποτε λογος για την ζωτικη επιθυμια και την κατακτηση του ονειρου.Αμα μου πει κανεις να δουλεψω σε οικοδομη κατω απο τον ηλιο θα με πιασει τρελα.Αν ομως μου ζητησει να σκαψω στα ερειπια ενος αρχαιου ταφου,πολης,παλατιου,οτιδηποτε δεν θα φερω καμμια αντιρρηση.Δουλευω "υπο της διαταγες" ενος γνωστου ομιλου στη Θεσσαλονικη(ας μου επιτρεπει η διατηρηση της ανωνυμιας αυτου) οπου κατεχω μια καααααλη θεση δοξα τω Θεω.Παντα ομως θα αισθανομαι μισθοφορος στο εργο που παρεχω.Αν και κανω παντα (απο φιλοτιμο) πραγματα διχως ανταμοιβη ειμαι βεβαιος οτι ποτε δεν θα δωσω τον ιδιο εαυτο που θα εδινα σαν αρχαιολογος και ιστορικος.

Οποιος επιθυμει μπορει να καταθεσει την δικη του ιστορια ζωης ή αλλιως οι διαχειριστες ας το διαγραψουν!

Eχεις απολυτο δικιο.Δεν θα μπορουσα να φανταστω τον εαυτο μου κατα την διαρκεια ενος 8ωρου χωρις μουσικη .Θα
με γυρνουσαν τα μυαλα . Ευτυχως ο καλος Θεουλης με φωτισε και εκανα το χομπυ μου επαγγελμα.


Φιλικα
guitarman

Πολυ ομορφο τοπικ,οχι μονο δε νομιζω οτι ειναι για διαγραφη,αλλα οτι ειναι πολυ ανθρωπινο και σημαντικο...
Και εγω φιλε edgar allan poe ειχα μια "ψωρα"με την αρχαιολογια,αλλα τελικα με κερδισε τοτε η αλλη μου λατρεια...Να γινω πιλοτας της πολεμικης αεροποριας,ειχα αρρωστησει με αυτο.Τελικα τα ματια μου με προδωσαν,και κατεληξα στην ηρεμη ερωμενη μου,τη φυσικη!Δεν το μετανοιωσα που σπουδασα αυτη την επιστημη,αλλα καμια φορα νοσταλγω τις παλιες μου αγαπες...

Αυτο το τοπικ μου θυμισε ενα τραγουδι της Ελευθερίας  Αρβανιτάκη,
Στίχοι: Οδυσσέας Ελύτης, Μουσική: Δημήτρης Παπαδημητρίου

Καπως ετσι παει....



Εδώ στου δρόμου τα μισά
έφτασε η ώρα να το πω
άλλα είναι εκείνα που αγαπώ
γι' αλλού γι' αλλού ξεκίνησα.

Στ' αληθινά στα ψεύτικα
το λέω και τ' ομολογώ.
Σα να 'μουν άλλος κι όχι εγώ
μες στη ζωή πορεύτηκα.

Όσο κι αν κανείς προσέχει
όσο κι αν το κυνηγά,
πάντα πάντα θα 'ναι αργά
δεύτερη ζωή δεν έχει.


φιλικα
κωστας

Εγω παλι ηθελα παντα να γινω ΚΑΠΕΤΑΝΙΟΣ σε φορτηγα,γκαζαδικα,και γενικα σε << μαυρα >> καραβια οπως συνηθηζα να τα λεω.Μου αρεσε η ιδεα της μοναξιας των μεγαλων ταξιδιων πανω σε αυτη που ολοι αγαπαμε.Γιατι ας το παραδεχθουμε πως το ψαρεμα το αγαπαμε γιατι ειναι η καλυτερη δικαιολογια στο να ειμαστε διπλα της.ΔΙΠΛΑ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ.
Τελικα κατελιξα να πουλαω αυτ/τα.Η θεση μου ειναι καλη και αυτο που κανω μου αρεσει πολυ ΑΛΛΑ....ειμαι ακομα στη στερια....

Μεγάλο και πάντα επίκαιρο θέμα άνοιξε ο ποιητής.
Από το Λύκειο μου άρεσε η Χημεία, από κάποια πειράματα που κάναμε και από κάποια άλλα (πιο περίεργα ) που έκανα εγώ σπίτι.
Εγινα Χημικός, πήρα και το παντέρμο το διδακτορικό αλλά η εργασιακή πραγματικότητα με προσγείωσε ανώμαλα...
Καθ΄όλη τη διάρκεια των σπουδών μου, εκανα όνειρα για έρευνες, μελέτες, μπουκαλάκια, χρώματα και πολλά άλλα...με το που ξεμπέρδεψα είδα οτι καλα τα όνειρα, αλλα ούτε ψήνονται, ούτε τηγανίζονται, ούτε ταίζουν οικογένειες, οπότε προσπαθώ από τότε να προσαρμοστώ στην σκληρή επαγγελματική πραγματικότητα δουλευοντας ως Χημικός σε εργαστήριο Πανεπιστημίου και κάνοντας μάθημα Χημειας σε σχολή ΤΕΙ για να βγαίνουν τα προς το ζειν,  χωρίς παράλληλα να ξεχάσω να κάνω όνειρα για τη Χημεια που θέλω ΕΓΩ να κάνω και τον τρόπο που θελω ΕΓΩ να προσφέρω μέσω αυτής της επιστήμης.Υπομονη σε όλους, στο χωριό του πατέρα μου λενε το εξής σοφό:

Οχι όπως ήξερες, αλλά όπως βρήκες.

φιλικά
Δ.

[move]ΦΑΡΟΦΥΛΑΚΑΣ [/move]

ΦΑΡΟΦΥΛΑΚΑΣ Νίκο?
Μοναξιά βρε Νίκο, πολύ μοναξιά, εκτός και άν ο φάρος που θα φύλαγες εθεωρείτο τουριστική ατραξιόν και που και που ξέμενε παραπίσω κάποια καλή τουριστριούλα.

Προσωπικά είχα διαλέξει ένα πολύ δύσκολο και εντελώς απραγματοποίητο επάγγελμα

Άνεργος μεγαλοεισοδηματίας.

Πάντα ήθελα να γίνω κατασκευαστής κοσμημάτων!

Στην τρίτη Λυκείου,όταν ήρθε η ώρα να δηλώσω σχολές,αποφάσισα ότι θα προτιμούσα να κάνω ένα επάγγελμα που να έχει άμεση σχέση με την φύση.

Δήλωσα λοιπόν Ιχθυολογία και Δασολογία(οι φίλοι μου με κορόιδευαν!)

Κατάφερα να περάσω στην πρώτη,και αν και τελικά δεν βρήκα τις κατάλληλες συνθήκες για να ασχοληθώ με το αντικείμενό μου,δεν μετανιώνω καθόλου για την επιλογή μου.

Εργάζομαι σε τελείως διαφορετικό τομέα τώρα,αλλά είμαι πολύ ευχαριστημένος,γιατί μου δίνεται η ευκαιρία να γυρίζω όλη σχεδόν την Ελλάδα(βαριέμαι την δουλειά γραφείου!)

Φιλικά.

Νίκος.

Πάντα ήθελα να γίνω κατασκευαστής κοσμημάτων!

Νικολα
40 χρονια αυτη την δουλεια εκανα.

Μοναξιά βρε Νίκο, πολύ μοναξιά, εκτός και άν ο φάρος που θα φύλαγες εθεωρείτο τουριστική ατραξιόν και που και που ξέμενε παραπίσω κάποια καλή τουριστριούλα.

Μιλτιαδη,
ειμαι λιγο λυκος (μοναχικος), κατα τα αλλα,
κατι θα γινοταν
αλλα ολη μερα 
που το βαζεις ??

Φιλικα
Νικος