Ερώτηση Πως και πότε ξεκίνησα το Ψάρεμα......

Ανοίγω το συγκεκριμένο θέμα, με σκοπό να μοιραστούμε όλοι το χρονική στιγμή εκείνη αλλά και τους λόγους που μας οδήγησαν να δοθούμε σε αυτό το υπέροχο χόμπυ....
Σε ότι με αφορά, ήταν καλοκαίρι του 2005 και βρισκόμουν σε διακοπές με την οικογένεια στη Μυτιλήνη (από όπου και κατάγομαι) και συγκεκριμένα σε ένα ψαροχώρ,ι το Ταβάρι (εξού και το nickname) δίπλα από την Ερεσσό. Ειμασταν με ένα φιλικό ζευγάρι, όπου ο άντρας (Γιώργος) είναι άρρωστος κυνηγός το χειμώνα αλλά παράλληλα ψαρεύευ το καλοκαίρι. Η επάφη μου με το ψάρεμα μέχρι τότε (αν και 36 ετών) απολύτως καμμία. Ο Γιώργος με προσκαλούσε συνέχεια να του κάνω παρέα στο μόλο του χωριού που πήγαινε κάθε απόγεμα για ψάρεμα (απίκο).
Κάποιο απόγευμα, μετά από πολλές προσκλήσεις, σκεφτηκα ότι από ευγένεια και μόνο πρέπει να πάω. Εκείνο το μοιράιο απόγευμα (πολλές φορές το μνημονεύει η γυναίκα μου....) ο Γιώργος ψάρευε με ένα καλάμι απίκο 7μ, και είχε και το γιο του μαζί που του είχε πάρει ένα καλαμάκι 3μ έτσι για να ασχολείται και αυτός. Σύμπτωση ή όχι ο Γιώργος έβγαζε συνέχεια σπάρους και μελανούρια μεσαίου μεγέθους. Κάποια στιγμή μου δολώνει το καλάμι του γιού του που του είχε παρατήσει και μου λέει "κράτα το" να δοκιμάσεις. Αυτό ήταν!! Μέσα σε δευτερόλεπτα έπιασα το πρώτο μελανούρι της ζωής μου.....Η χαρά μου όταν αυτό σπαρτάραγε στο μώλο απερίγραπτη. Τις επόμενες μέρες ήμουν κάθε απόγευμα στο μώλο μαζί με το Γιώργο να ψαρεύω με το 3μ καλάμι του γιού του.......

Από τότε μέχρι σήμερα έχουν ακολουθήσει πολλά χιλιόμετρα, πολλά ξενύχτια αλλά ......εκέινο το απόγευμα θα μου μείνει για πάντα, και  με κάνει να λυπάμαι για το τί εκανα 36 χρόνια που δεν ασχολήθηκα με το ψάρεμα 

Η δική μου επαφή με το ψάρεμα έγινε σε ηλικία 12 χρονών όταν είχαμε πάει διακοπές με τους γονείς μου στην όμορφη Σκύρο....ααααααχχχχ ωραία χρόνια τότε (μαμ,...,και νάνι). Είχαμε πάει μαζι με τον θείο μου - ψαροτουφεκά, που ψάρευε και λίγο απίκο. Εκει πάνω στα βράχια και με το κύμα να σκάει περίπου ενα μέτρο κάτω απο τα πόδια μας πήρα το βάπτισμα... Καλάμι της πλάκας (τι carbon και graphite δεν ξέρω αν υπήρχαν καν αυτά τότε, εδω μιλάμε για fibreglass) γύρω στα 5 μέτρα πρέπει να ήταν, και δόλωμα κιμάς ωμός που τον πλάθαμε σε μπίλιες και δολώναμε τα λεπτά αγγιστράκια μας. Εκεί πήρα τα πρώτα μου ψαράκια που ηταν πέρκες, χάνοι και μικρά σπαράκια...ααααααααχχχχχχχχχχ

Ορέστης.

και εγω απο τα 12 μου χρονια ξεκινισα λογο πατερα βαρκα κ.τ.λ ... αλλα εκανα μια μεγαλη παυση μετα τα 17 γιατι αρχισε το χοντρο καμακι ...εως .. :

Εγω ειλικρινα δεν θυμαμαι πως και γιατι ξεκινησα το ψαρεμα(πετονιες, καρουλες, καλαμια).Κανεις απο την οικογενεια μου δεν εχει το μικροβιο.Ισως τα ντοκυμαντερ ισως η ηρεμια που προσθαιρει.Παντως απο ηλικια 12χρονων ξεκινησα να κανω ψαροντουφεκο επηρεασμενος απο συναθλητες μου στο κολυμβητηριο(μεγαλητερους απο μενα) και μαλλον κολησα πολυ απο με την ομορφια του βυθου.

Ειμουνα 9 χρονων στη Θεσσαλονικη οπου γεννηθηκα.Ο θειος μου, δεινος ψαρας,ειχε μαγαζι καπου
στην Τσιμισκη κοντα στην παραλια του Λευκου Πυργου, και τις ελευθερες ωρες μου πηγαινα και
τον βοηθουσα βγαζοντας ετσι και το χαρτζιλικι μου.Οταν δεν ειχε πολλη δουλεια κατεβαινα στην
παραλια και χαζευα τους ψαραδες, μεχρι που ο θειος μου μου εφτιαξε μια μικρη πετονια σε ενα
μικρο φελαρι, μου εδωσε λεφτα για δολωμα απο τους δολωματαδες που υπηρχαν στο λιμανι και
πουλουσαν κοκκινο σκουλικι πακεταρισμενο σε εφημεριδα.
Αγορασα λοιπον, δολωσα και κοιταξα στη θαλασσα να δω...που ειχε ψαρια! Βλεποντας κατι
μικρα ψαρακια στον αφρο, εριξα την πετονια κρατωντας τη να μη βυθιστει, και μετα απο πολλες
προσπαθειες επιασα ενα! Πρεπει να ηταν αθερινα, η κατι παρομοιο...
Μετα απο πολλες φορες, βαρεθηκα τις αθερινες, εμαθα να ξετυλιγω την πετονια κατω και να
πεταω μεσα πατωντας με το ποδι το φελαρι, μεχρι που ο πρωτος σπαρος ηταν γεγονος!!!
Τα θυμαμαι μεχρι σημερα...ευτυχισμενες στιγμες, ωραιες αναμνησεις!

Φιλικα
Γιωργος f030

Πριν από πολλά χρόνια στα κανάλια του Αξιού ψαρεύοντας μικρά γριβάδια, πεταλούδες και μπριάνες. Καλάμι από καλαμιά, παξιμάδια για βαρίδια και συνήθως στραβωμένες καρφίτσες για αγκίστρια αφού αυτά ήταν σπάνια.Για πετονιά στην καλύτερη περίπτωση το ράμα από κανένα χτίστη και φελλοί από κρασιά. Ξεκίνησα με carp fishing και match fishing  όπως βλέπετε   αλλά όταν μετά από χρόνια βρέθηκα κοντά στη θάλασσα αυτή με κέρδισε αποκλειστικά.

φιλικά
Πασχάλης

Ξεκινησα να ψαρευω στην πατριδα μου Ανδρο το 1970 σε ηλικια 6 ετων.
Σταθηκα τυχερος διοτι η Ανδρος ειναι πλουσιος ψαροτοπος.Εχει πολλα
μετρα ψαρια γα τον επισκεπτη και αρκετα μεγαλα για τον ντοπιο που ξερει
που ποτε και πως θα χτυπησει.
Πιτσιρικακι θυμαμαι στην Ανδρο ξυπναγα στις 05:30 το πρωι και κρατοντας σαν
θησαυρο στο χερι ενα αγκιστρακι και στο αλλο το καλαμιδι, στηνομουνα στο
μωλακι που ερχονταν ενα ψαροκαικο με γνωστους για να τους παρακαλεσω
να μου δεσουν το αγκιστρακι στην τριχα...
Αυτοι καλοσυνατοι ανθρωποι και παρ'ολη την κουραση τους ποτε δεν με
αφηναν παραπονεμενο...τι χαρα που εκανα δεν λεγεται.
Πολυ νωρις ξεφυγα απο τον εξοπλισμο και επικεντρωθηκα στο ψαρι και
τις συνηθειες του. Μπορω πλεον να ψαρεψω με διαφορα εργαλεια
και μεθοδους αλλα η αδυναμια μου παραμενει η μεταφραση της
συμπεριφορας των ψαριων σε συναρτηση με τις φυσικες παραμετρους.
Εχω δουλεψει πολυ στην προσομοιωση περιοχων και ευτυχως σταθηκα
τυχερος να εχω και 2 αξιους συντροφους με τους οποιους απο παιδια
δουλεψαμε στην ιδια συχνοτητα.Συμμετεχω σε αυτο το σαιτ για να
ερχομαι σε επαφη με αλλους συναδελφους ανα την Ελλαδα και να
ανταλλασουμε αποψεις.

φιλικα
κωστας

Aπο πολυ μικρος περιπου 3 ετων ακολουθουσα τον πατερα μου στον περιπατο στην παραλια για χταποδια (ακομη βγαζει αρκετα με τον ιδιο τροπο) στα 4 μου επιασα πρωτη φορα πετονια τυλιγμνενη σε φελο με διπλαρι παρακαλω (1974)  και ψαρεψα στον ανεγηρομενο τοτε πορτο καρας με δολωμα ψωμοτυρι αποτελεσμα πολλα σπαρακια βεβαια στα χρονια που ακολουθησαν δεν ψαρευα συστηματικα εως πριν απο 6 χρονια  ,καθως ομως γραφω αυτες τις σειρες με εντυπωσιαζει το ποσο καλα θυμαμαι τα πρωτα σπαρακια σαν να περασαν μονο λιγες ωρες.....



Φιλικα
Νικος

Τοπος: το λιμανι της Αλεξανδρουπολης
Ηλικια: 9 ετων
Εργαλειο: λιγα μέτρα πετονιας τυλιγμενη σε κομματι κοντρα πλακε .
Το μικροβιο το κολλησα απο τον πατερα μου, αρπαζαμε τα ποδηλατα και κατεβαιναμε στον μωλο μαζι με 2 παιδικους μου φιλους και ψαχναμε παπαλινα για να την
πιασουμε με μια αυτοσχεδια αποχη. Οταν νυχτωνε με τον φακο στο χερι ψαχναμε τις ζωντανες γαριδουλες που ηταν κολλημενες στα ντουβαρια του λιμανιου και τις κρατουσαμε σε ενα βρεγμενο πανι, μεχρι την αλλη μερα το ξημερωμα....
Ψαρια: κολιοι και σαφριδια.
Εχουν περασει απο τοτε 25 χρονια ...