Ερώτηση Τένις

Να τον γράψουμε στο σύλλογο των ψαράδων.....

Πανωλεθρία για Ναδάλ

Το χειρότερο σενάριο πραγματοποιήθηκε για τους διοργανωτές του τουρνουά Masters της Μαδρίτης. Είχαν τον Ραφαέλ Ναδάλ και τον Ρότζερ Φέντερερ και τους έχασαν ένα βήμα πριν από τον τελικό.Μετά τον Φέντερερ που αποκλείστηκε σε τρία σετ από τον Άντι Μάρεϊ, ο Γάλλος Ζιλ Σιμόν αύξησε τις ελπίδες του για συμμετοχή στους τελικούς της χρονιάς (τη Δευτέρα θα βρίσκεται στο Νο10 του ATP Champions Race), επιτυγχάνοντας τη μεγαλύτερη νίκη στην καριέρα του.

Απέκλεισε τον Ναδάλ από τον τελικό, κερδίζοντας τον με 3-6, 7-5, 7-6 (8-6). Λίγη ώρα πριν από το πρώτο σερβίς ο Ισπανός είχε ενημερωθεί ότι θα ολοκλήρωνε τη χρονιά στο Νο1. Όχι κι άσχημα για τον Σιμόν που με τις εμφανίσεις του επιβεβαιώνει για ποιό λόγο οι Γάλλοι διαθέτουν τις καλύτερες ακαδημίες στον κόσμο.

Αυτή ήταν η δέκατη φετινή ήττα του Ναδάλ που βέβαια έχει πετύχει και ογδόντα νίκες.

Εμένα αυτό που με στεναχωρεί περισσότερο, είναι η αποκαθήλωση του "βασιλιά" των τελευταίων ετών Ρότζερ  Φέντερερ, ο οποίος εκτός από μεγάλος τενίστας είναι και από τις σοβαρότερες και συμπαθέστερες προσωπικότητες της ιστορίας του τένις.
Με στεναχωρεί η πτώση του, όπως με είχε στεναχωρήσει η πτώση των Τζόρνταν και  Μαραντόνα, σε τέτοιας εμβέλειας αθλητή τον κατατάσσω.

Γιώργο μου, όλα τα ωραία έχουν τέλος και ο Φέντερερ, αυτός ο μεγάλος τενίστας όπως και ο Μπόργκ, αφού κέρδισαν πολλά χρήματα από το τένις, άρχισαν σιγά σιγά να φθίνουν.

Έλα ρε Μάρκο...όπως το 2006!!!!!!!!!!!!!!!

Ένα καινούριο αστέρι γεννιέται για το ελληνικό τένις?

Πάρις Γεμουχίδης 18 ετών


Συνέντευξη με τον κύριο Phillip Hill, προπονητή του Πάρι

Κύριε Hill, είστε ο άνθρωπος που δεν αφήνει τον Πάρι ποτέ μόνο. Μαζί στο Miami, μαζί καςι στη Μελβούρνη. Δώστε μας μια σύντομη εικόνα από αυτά τα δυο πρόσφατα ταξίδια.
Ο Πάρις την περασμένη χρονιά έφτασε στον τελικό του Orange Bowl, μέσα από μια εντυπωσιακή πορεία. Μετά είχε 3 τουρνουά προετοιμασίας για τα junior του Australian Open, αλλά στους αγώνες της Μελβούρνης, δεν είχε την αναμενόμενη απόδοση. Υπάρχουν κάποιοι λόγοι που τον έκαναν να χάσει στον πρώτο κιόλας γύρο. Ο κυριότερος είναι η πίεση που δέχτηκε εσωτερικά, καθώς μετά το Orange Bowl, η θέση του βελτιώθηκε αρκετά και βρέθηκε μέσα στην πρώτη 25άδα, δηλαδή μεταξύ των καλύτερων ανερχόμενων αθλητών. Εκεί λοιπόν, είχε την ευκαιρία απέναντι σε έναν θεωρητικά εύκολο αντίπαλο, τον Nathaniel Schnugg από τις ΗΠΑ, να προχωρήσει στον επόμενο γύρο. Όμως εμφανίστηκε τελείως διαφορετικός. Δεν χτυπούσε τη μπάλα όπως έπρεπε, δεν μπορούσε να συγκεντρωθεί, ήταν νευρικός και δεν είχε καθαρό μυαλό, με αποτέλεσμα να μη μπορεί να απελευθερώσει τον εαυτό του από την πίεση. Έδινε βάρος στη νίκη και δε μπορούσε να εστιαστεί στον τρόπο που θα έφτανε σ’αυτή. Μάλιστα, τα συμπτώματα αυτά εμφανίστηκαν στα περισσότερα παιδιά που πήραν μέρος στο τουρνουά.
Ας αφήσουμε λοιπόν το Australian Open και ας πάμε στη μεγαλύτερη επιτυχία του. Στο ταμπλό του τελικού του Orange Bowl, αναγραφόταν το όνομα Gemouchidis. Πως φτάσατε ως εκεί;
Στο τουρνουά του Orange Bowl συνέβη ακριβώς το αντίθετο. Ο Πάρις ήταν πολύ συγκεντρωμένος σε κάθε πόντο, σε κάθε σετ, σε κάθε αγώνα. Ήταν πολύ ήρεμος με τους αντιπάλους του και κατάφερνε να παίρνει πολύ νωρίς είτε αμυντική είτε επιθετική θέση στο γήπεδο σε μεγάλης διάρκειας πόντους. Ακόμα και όταν πιεζόταν από δυνατότερους αντιπάλους του, κατάφερνε με μεγάλη αυτοσυγκέντρωση να αλλάζει το παιχνίδι του, με αποτέλεσμα να κερδίζει τους πόντους. Είναι χαρακτηριστικό ότι σε στιγμές μεγάλης πίεσης δεν έκανε αμυντικά χτυπήματα, αλλά επιδίωκε το επιθετικό χτύπημα που θα αιφνιδίαζε τον αντίπαλο.
Τι βοήθησε τον Πάρι να έχει ένα τόσο δυνατό ξεκίνημα;
Τα πρώτα 3 εμπόδια για την είσοδό του στο κυρίως ταμπλό, οι Scholl (USA), Loza (MEX) και Mixson (USA), ήταν μια πολύ καλή προπόνηση που ανέβασε την ψυχολογία του Πάρι. Από τη στιγμή που είδε το ταμπλό, ένιωσε αισιόδοξος Η κλήρωση τον έφερε αντιμέτωπο με τον Sweeting από τις Μπαχάμες, το Νο3 του ταμπλό, από τον οποίο πρόσφατα είχε χάσει σε τουρνουά στη Βραζιλία. Τελικά η νίκη ήρθε με εγκατάλειψη του Sweeting στο 3ο σετ (είχε κάποιο πρόβλημα στα μάτια του και δεν απέδωσε όπως θα μπορούσε), εξυψώνοντας την αυτοπεποίθησή μας. Από το σημείο αυτό όλα τα παιχνίδια τα έπαιξε με άνεση, κάτι που έλειπε στη Μελβούρνη.
Ποια ήταν η πιο δυνατή στιγμή για εσάς από τα παιχνίδια του Πάρι στο Orange Bowl;
Η αναμέτρηση με τον Ιάπωνα Kei Nishikori. Θεωρώ ότι ήταν ίσως ο πιο πολύ σκληρός αγώνας του τουρνουά για εμάς. Ο Πάρις βρισκόταν συνέχεια πίσω στο σκορ, έχοντας χάσει το πρώτο σετ με 4/6 και μετά από πολύ κόπο έφτασε το δεύτερο στο tie break. Το εντυπωσιακό είναι ότι ο Πάρις εξόντωσε τον Γιαπωνέζο από πλευράς φυσικής κατάστασης. Σε ένα ζεστό περιβάλλον και μεγάλης διάρκειας rally, φάνηκε πόσο συγκεντρωμένα έπαιζε. Ήταν το όπλο του για να πάρει το ματς. Κερδίζοντας το 2ο σετ και έχοντας «τρέξει» απίστευτα τον αντίπαλο, ήμουν σίγουρος ότι θα κέρδιζε. Ο Nishikori στο τρίτο σετ εξαντλημένος πάθαινε κράμπες και έχασε με 6/4. Ήταν μια πολύ καλή νίκη!
Ποιες ήταν οι συμβουλές σας στον Πάρι λίγο πριν τον τελικό; Πώς εξελίχθηκε ο αγώνας;
Του μίλησα κυρίως για τακτική. Την ακολούθησε στα πρώτα 3 games, αλλά στον τελικό ο Πάρις δεν είχε την αυτοσυγκέντρωση των προηγούμενων αγώνων. Ενώ το σκορ ήταν 2-1 στο πρώτο σετ, σε ένα δεύτερο service του Πάρι, ο κριτής έδωσε foot fault και advantage στο Roshardt. Αυτό τον εξόργισε, με αποτέλεσμα να χάσει την επαφή με τον αγώνα, να παραπονιέται στο διαιτητή και φυσικά να μη μπορεί να επανέλθει. Επιπλέον, ο Πάρις είχε παίξει ήδη πολλούς αγώνες, ξεκινώντας από τα προκριματικά και φτάνοντας στον τελικό, με αποτέλεσμα να είναι πολύ κουρασμένος και προδομένος από τις δυνάμεις του. Κατά τη διάρκεια του τελικού πάθαινε συνέχεια κράμπες και στα δυο του πόδια! Ο Ελβετός ήταν ένας δύσκολος παίκτης. Αν χάσεις το ρυθμό σου παίζοντας μαζί του, δύσκολα ανατρέπεις τις καταστάσεις.
Ένας παίκτης πρέπει να έχει σταθερότητα στον τρόπο που παίζει και να μην υπάρχουν τεράστιες εναλλαγές στην απόδοσή του. Τι πιστεύετε ότι θα δώσει στον Πάρι τη σταθερότητα για να έχει συναπτά καλά αποτελέσματα;
Ο Πάρις πρέπει να δουλέψει το παιχνίδι του και φυσικά έχει πολύ δουλειά στη φυσική του κατάσταση και διάπλαση. Ενώ έχει πολύ καλή αντοχή, δεν είναι τόσο δυνατός όσο θα έπρεπε, κάτι που έχει αρνητικό αντίκτυπο στα χτυπήματά του. Όταν λοιπόν επιστρέψουμε στην Ακαδημία, θα μπει σε ένα ειδικό πρόγραμμα φυσικής κατάστασης και μυϊκής ενδυνάμωσης, με απώτερο στόχο να διορθωθεί ο τρόπος παιξίματος. Φυσικά θα δουλέψει και σε άλλα πράγματα, όπως στο backhand, στην επιστροφή του σέρβις. Με αυτό το πρόγραμμα στόχος μας είναι να ανέβει ένα επίπεδο, για να μπορεί να αντιμετωπίσει πιο δύσκολους παίκτες σε μελλοντικά τουρνουά. Το χρονοδιάγραμμα πρέπει να τηρείται αυστηρά, διότι ο ανταγωνισμός είναι μεγάλος και πολλά παιδιά διψούν για διάκριση.
Πιστεύετε ότι ο Πάρις μπορεί να γίνει ο «Μάρκος Μπαδγατής» της Ελλάδας;
Ναι, το πιστεύω, γιατί το παιδί έχει ξεχωριστή ιδιοσυγκρασία και mentality. Αν θες στην καριέρα σου να πετύχεις και να γίνεις ένας top player, πρέπει να είσαι διαφορετικός, πρέπει να ξεχωρίζεις. Το πρώτο πράγμα που πρέπει να διαθέτει διαρκώς είναι αισιοδοξία και φιλοδοξία. Το επόμενο είναι η συγκέντρωση. Ο Πάρις τα έχει μέσα του αυτά. Επίσης είναι γεννημένος «ανταγωνιστής», μεγάλο προσόν για να πετύχεις μεγάλους στόχους. Και δεν αναφέρομαι μόνο στο τένις. Και σε άλλα παιχνίδια, ακόμη και στα χαρτιά, θέλει να κερδίζει! Πιστεύω ότι χωρίς τα παραπάνω δύσκολα φέρνεις σπουδαία αποτελέσματα.

Πείτε μας δυο λόγια για τη λειτουργία της Ακαδημίας του Sergi Bruguera.
Υπάρχει καθημερινό πρόγραμμα, από τις 9 το πρωί ως αργά το απόγευμα. Στη σχολή υπάρχει μια ομάδα από τους 5 καλύτερους παίκτες, top team, που μας αντιπροσωπεύουν στα τουρνουά. Σε αυτή βρίσκεται και ο Πάρις. Η ομάδα αυτή κάνει κάθε πρωί και απόγευμα από 2 ώρες προπόνηση φυσικής κατάστασης και 2 ώρες τένις, με ενδιάμεση ξεκούραση και μεσημεριανό γεύμα. Τις απογευματινές ώρες συνήθως προπονεί ο Sergi Bruguera και τα πρωινά εμείς δουλεύουμε πιο πολύ τακτική. Αυτό όμως δεν είναι σταθερό και εξαρτάται και από τις απαιτήσεις που έχουμε. Επίσης σε μη αγωνιστικές περιόδους οι αθλητές κάνουν πολλές ασκήσεις τεχνικής φύσης και στρατηγικής κατεύθυνσης. Πολλά drills που θα βελτιώσουν το παιχνίδι τους και θα καλύψουν κάποια προβλήματα που έχουν ανιχνευθεί. Φυσικά από την προπόνηση δεν λείπουν ποτέ οι αγώνες, ειδικά όσο πλησιάζουμε σε αγωνιστική περίοδο. Επίσης φτιάχνουμε ένα game plan και εφαρμόζουμε πολλές ασκήσεις τακτικής ανάπτυξης, χωρίς να λείπει από το όλο φάσμα η βελτίωση της φυσικής κατάστασης. Μετά η σεζόν ξεκινά... Γίνεται κάποια θεωρητική «προπόνηση» στους αθλητές με οπτικοακουστικά μέσα, όπως video και άλλα; Βλέπετε να βοηθάει η θεωρία στο να βελτιωθεί κάποιος παίκτης;
Φυσικά! Έχουμε και εξετάσεις. Προς τα μέσα της περιόδου χρησιμοποιούμε το video. Όσο για τη θεωρία, αυτό εξαρτάται κυρίως από τον παίκτη, και τον τρόπο που έχει μάθει. Υπάρχουν αθλητές που είναι οπτικοί, άλλοι που ζητούν μεγάλη ανάλυση και άλλοι που βγαίνει από μέσα τους ενστικτωδώς. Ο Πάρις ανήκει στην κατηγορία των «οπτικών» και μαθαίνει πολύ εύκολα κάτι που βλέπει.
Υπάρχουν παράλληλα κάποια σεμινάρια, με σκοπό την επιμόρφωση και τη βελτίωση των προπονητών;
Στην Ισπανία είμαστε πολύ τυχεροί, γιατί πολλοί προπονητές ήταν παίκτες του τένις στο παρελθόν σε πολύ καλές θέσεις της παγκόσμιας κατάταξης, γεγονός που τους προσδίδει τεράστια εμπειρία. Οι αγώνες που έχουν παίξει είναι «σχολείο». Υπάρχουν προπονητές που ήταν κάποια στιγμή Νο 300 στο ΑΤΡ. Στην Ελλάδα αυτό δύσκολο να συμβεί, γιατί δεν υπάρχουν πολλοί παίκτες σε τέτοιο επίπεδο. Εδώ οι προπονητές κατατάσσονται σε τρια επίπεδα: Level 1, Level 2 και Level 3. Για να μεταπηδήσει κάποιος από το ένα επίπεδο στο άλλο, περνά από εξετάσεις. Γενικά όμως στην Ακαδημία, υπάρχει ένα πολύ καλό κλίμα δημιουργικότητας και από τους προπονητές και από τα παιδιά.
Η Ισπανική Ομοσπονδία σας βοηθάει με κάποιο τρόπο;
Όχι ιδιαίτερα. Η Ομοσπονδία μας ασχολείται με 8 ως 10 παίκτες και τίποτα άλλο! Όλα στην Ισπανία είναι ιδιωτικά και επαγγελματικά. Υπάρχουν όμως άλλα μοντέλα ομοσπονδιών, όπως η ελβετική, η γαλλική, η βελγική, η αγγλική και άλλες, οι οποίες διαθέτουν τεράστια χρηματικά ποσά για προγράμματα και παίκτες. Φανταστείτε ότι ο Ελβετός νεαρός Roshardt που κέρδισε τον Πάρι στο Orange Bowl, πρέπει να αισθάνεται πολύ τυχερός που έχει τη δυνατότητα να προπονείται κάποιες φορές με τον ίδιο το Federer! Επίσης η Ελβετική ομοσπονδία, όπως και οι προαναφερόμενες, καλύπτουν πλήρως τα έξοδα των παιδιών που στέλνουν σε αγώνες.
Πώς σας φαίνεται η ιδέα να δημιουργηθεί μια ιδιωτική ακαδημία τένις στην Ελλάδα, για παράδειγμα από τον Sergi Bruguera και το επιτελείο του; Με τον τρόπο αυτό οι αθλητές μας θα είχαν τη δυνατότητα να γίνουν επαγγελματίες, χωρίς να «μεταναστεύουν» στο εξωτερικό.
Καλή η σκέψη αλλά φαντάζομαι ότι δε θα έχει τα ίδια αποτελέσματα με τη δουλειά που γίνεται στο εξωτερικό. Ο λόγος είναι απλός. Μια ακαδημία στην Ελλάδα θα στερείται από ανταγωνισμό, καθώς στη χώρα σας δεν υπάρχουν τα τουρνουά juniors όπου παίζουν οι καλύτεροι αθλητές, όπως στην Ισπανία, στη Γαλλία, στην Αγγλία κτλ. Τα παιδιά λοιπόν μιας τέτοιας σχολής θα πρέπει πάλι να ταξιδεύουν σε όλη την Ευρώπη για να παίζουν σε ανταγωνιστικά τουρνουά. Οπότε, καταλήγουμε στο ίδιο.

Παραμένει πρώτος ο Ναδάλ, άνοδος για Παγδατή

Καμία αλλαγή δε σημειώθηκε στην πρώτη πεντάδα της παγκόσμιας κατάταξης, μετά και το Γκραντ Σλαμ της Αυστραλίας.Ο Ράφαελ Ναδάλ παρέμεινε στην πρώτη θέση, ύστερα από την κατάκτηση του Αυστραλιανού Όπεν, με τον Ρότζερ Φέντερερ να βρίσκεται στη δεύτερη θέση με διαφορά άνω των 2000 βαθμών από την κορυφή. Ωστόσο, ο Ελβετός πήρε μία μικρή ανάσα, αφού τον ακολουθούσε από πολύ κόντα ο Νόβακ Τζόκοβιτς, όμως ο Σέρβος αποκλείστηκε στα προημιτελικά από τον Άντι Ρόντικ κι έχασε έδαφος για τη δεύτερη θέση.

Ο Άντι Μάρεϊ βρίσκεται και αυτή την εβδομάδα στην τέταρτη θέση, ενώ ο Νικολάι Νταβιντένκο παρόλο που ήταν τραυματίας και δεν αγωνίστηκε στην Μελβούρνη, είχε μαζέψει αρκετούς βαθμούς για να διατηρηθεί στην πέμπτη θέση.

Από εκεί και πέρα, ο Βερντάσκο που έκανε την έκπληξη κι έφτασε μέχρι τα ημιτελικά, κέρδισε έξι θέσεις και ανέβηκε στο Νο9 της κατάταξης. Ο Μάρκος Παγδατής τέλος, κατάφερε να αναρριχηθεί στο Νο85 από το Νο97 που βρισκόταν την προηγούμενη εβδομάδα.

1.(1) Ραφαέλ Ναδάλ (Ισπανία) 13.160 βαθμοί
2.(2) Ρότζερ Φέντερερ (Ελβετία) 10.700
3.(3) Νόβακ Τζόκοβιτς (Σερβία) 9.010
4.(4) Αντι Μάρεϊ (Μ.Βρετανία) 7.360
5.(5) Νικολάι Νταβιντένκο (Ρωσία) 5.030
6.(9) Αντι Ρόντικ (ΗΠΑ) 4.510
7.(9) Χουάν Ντελ Πότρο (Αργεντινή) 4.350
8.(7) Σιμόν Ζιλ (Γαλλία) 4.170
9.(15) Φερνάντο Βερντάσκο (Ισπανία) 3.480
10.(11) Νταβίντ Ναλμπάντιαν (Αργεντινή)3.395
85.(97) Μάρκος Παγδατής (Κύπρος)

Έτοιμη για δράση η Γιάνκοβιτς

Η Γέλενα Γιάνκοβιτς βρίσκεται στην Γαλλία και δηλώνει ότι θέλει δυνατό ανταγωνισμό και βασικός της στόχος είναι να κατακτήσει ένα γκραν σλαμ. Η Σέρβα τενίστρια, Νο3 στην παγκόσμια κατάταξη, λίγο πριν την αναμέτρησή της με την Ιταλίδα Φραντσέσκα Σκιαβόνε για το όπεν του Παρισιού, μιλάει για την πορεία της την εφετινή σεζόν και τους στόχους της.

"Αυτή τη χρονιά έχω παίξει μόνο στο Αυστραλιανό Όπεν και το "Fed Cup" απέναντι στην Ιαπωνία την περασμένη βδομάδα και δεν είναι πολύ. Έχω ανάγκη να παίξω περισσότερα παιχνίδια για να νιώσω το πνεύμα του ανταγωνισμού, να θέσω τον εαυτό μου σε καταστάσεις όπου μπορώ να νιώσω την πίεση, όταν η αντίπαλος βρίσκεται στην καλύτερη της κατάσταση. Η Εξάσκηση είναι καλή, βοηθάει πολύ, αλλά δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο από ένα πραγματικό τουρνουά. Γι΄αυτό ήρθα να παίξω στο όπεν του Παρισιού", δήλωσε η γεμάτη ενέργεια Γιάνκοβιτς.

Στη συνέχεια, η 24χρονη τενίστρια μίλησε για την παρουσία της στο Αυστραλιανό Όπεν:
"Δεν τα πήγα καλά εκεί. Ήμουν άρρωστη στο Χονγκ Κονγκ πριν την έναρξη του Αυστραλιανού Όπεν και έκανε τα πράγματα πολύ δύσκολα για μένα. Επίσης, ύστερα από δυόμισι μήνες διακοπής, ποτέ δεν είναι εύκολο να επιστρέψεις στη δράση. Ήδη νιώθω ότι τα πηγαίνω καλύτερα".

Για την κατάκτηση ενός γκραν σλαμ η Γέλενα Γιάνκοβιτς είπε:
"Θα ήταν υπέροχο. Η κατάκτηση ενός γκραν σλαμ είναι σίγουρα ο κορυφαίος μου στόχος. Φυσικά, το Γαλλικό Όπεν θα ήταν φανταστικό. Το μεγαλύτερο μου όνειρο είναι να νικήσω εκεί (στο Ρολάν Γκαρός) και να αφιερώσω τη νίκη μου στους Γάλλους φιλάθλους".

Πηγή Sport24