Θάλασσα σε αγαπάω, θάλασσα σε λατρεύω.
Γιατί μου δίνεις ηρεμία, γαλήνη και ψυχκή ευφορία.
Και όχι μόνο με τα ψάρια σου και τα ψαρέματά μου.
Σε αγαπάω γιατί με καλοδέχεσαι στην απέραντη αγκαλιά σου.
Εχθές έβρεχε όλη την ημέρα στον Βόλο με αποτέλεσμα να πέσει αρκετά η θερμοκρασία.
Έτσι με "μισή καρδιά" ξεκίνησα να πάω σήμερα για μπάνιο. Δεν παίρνω λέω και κανένα μεζεδάκι και λίγο τσίπουρο μαζί μου; Μπάνιο δεν το βλέπω να κάνω, τουλάχιστον άς απολαύσω την θάλασσα, τρωγωπίνοντας κοντά της.
Όταν όμως την αντίκρυσα, τόσο καθαρή και λαμπερή δεν κρατήθηκα. Άς κρυώσω και λίγο είπα δεν πειράζει. Πήρα την απόφαση και αφέθηκα στην αγκαλιά της και δεν το μετάνοιωσα.
Αφέθηκα μέσα της και την ερωτεύτηκα για πολλοστή φορά.
Τί αγαλίαση ήταν αυτή που ένοιωσα. Πόσο δροσερή ήταν η επαφή της πάνω στο σώμα μου!!!!
Μπροστά στο σημερινό μπάνιο δεν συγκρίνεται κανένα από τα άλλα 48 που έκανα κατά την διάρκεια του καλοκαριού. Ήταν το κάτι άλλο, το απερίγραπτο. Θα ήθελα να ήμουν ποιητής γα να εξυμνήσω τα κάλη της αγαπημένης μας γαλανής.
Παρέα με την κονσέρβα της καφτερής σαρδελίτσας Βόλου, το τσιπουράκι και τις τρελλές χαρές της Εύης που ψαρεύοντας για πρώτη φορά της έβγαλε 3 ζαργάνας 30άρες πέρασα υπέροχα. Έβγαινα, έμπαινα στην θάλασσα μα δεν την χόρταινα, μέχρι που ήλθε δυστυχώς η ώρα της αναχώρησης.
Όχι θαλασσά μου δεν θα σε αφήσω τόσο εύκολα. Όσο μπορώ και όσο αντέχω θα ανανεώνω το ραντεβού μαζί σου κάθε ημέρα.
Η φθινοπωρινή αγκαλιά σου με ξετρέλλανε.
