www.pontos.gr/default.aspx?catid=270
Έναν πουλίν, καλόν πουλίν εβγαίν' από την Πόλην·
ουδέ σ' αμπέλια κόνεψεν ουδέ σα περιβόλια
επήγεν και εκόνεψεν, σ' Αγιά-Σοφιάς την πόρταν
Έδειξεν τ'έναν το φτερόν σο αίμαν βουτεμένον
και σ' άλλο το φτερόν αθέ, χαρτίν βαστά γραμμένον
ατό, κανείς κι αναγνώθ', κάνεις κι ξέρ' ντο λέει,
μηδέ κι ο Πατριάρχης μου, μ' όλους τους πουπάδες.
Κ' ένα παιδίν, καλόν παιδίν, πάει κι αναγνώθει,
Σιτ' αναγνώθει, σιτα̣ κλαίει, σιτα̣ κρούει την καρδίαν
- Ναϊλί εμάς και βάι εμάς 'πάρθεν η Ρωμανία!
επαίραν το βασιλοσκάμν και ελάεν η Αφεντία.
Μοιρολογούν τα εγκλησιάς, κλαίγ'νε τα μοναστήρα̣
κι Αγιάννες ο Χρυσόστομον κλαίει δερνοκοπάται
- Μη κλαίς, μη κλαίς Αι Γιάννε μου και μη δερνοκοπάσαι
Η Ρωμανία επέρασεν η Ρωμανία 'πάρθεν
Η Ρωμανία αν πέρασεν ανθεί και φέρει κι άλλο.
Το Τόπσαμ έτονε το όνομαν τη δημοκρατίας ντο εποίκεν ο Κοτζαναστας, απα σα ρασία. Έτονε 10.000 απαναφκα Έλλενες τη Ποντί, και επηναν αντάρτικόν. Οι Τουσμαν κι επόρνανε να νικουν ατούς. Όντες εγέντον η ανταλλαγή, ο κόσμον εδαίβεν σην ελέυθερην Ελλάδα. Ο Κοτζαναστάς εσκοτώθεν σε ενέδραν ντο εποίκαν οι Τουσμαν. Είσεν γαρην και έναν κορτσόπον. Η γαρήνατ' ερθεν σην Ελλάδαν, το κορτσόπον αρπαξενατο ο Αμερικάνικόν Ερυθρόν Σταυρόν και εδώκενατο για υιοθεσίαν σην Αμερικήν.
Εκάεν και το Τσιαμπασίν
κιεπέμναν τα τουβάρε γιάρ γιάρ αμάν
κιεπέμναν τα τουβάρε ωχ ωχ αμάν.
Κι ερούξαν σο γουρτάρεμαν
τ'Όρτους τα παλικάρε γιάρ γιάρ αμάν
κι ερούξαν σο γουρτάρεμαν
τ'Όρτους τα παλικάρε ωχ ωχ αμάν.
Βάι εκάεν και μανίεν
τ'Όρτους το Παρχάρ
καιν εκεί τιδέν κιεπέμνεν
μαναχό σαχτάρ.
Τρανόν γιαγκούν σο Τσιαμπασίν
σπίτε κι θ'απομέν νε γιάρ γιάρ αμάν
σπίτε κι θ'απομέν νε ωχ ωχ αμάν.
Τρανοί μικροί σο χιζεγκίν
όλ' κάθουνταν και κλαίγνε γιάρ γιάρ αμάν
τρανοί μικροί σο χιζεγκίν
όλ' κάθουνταν και κλαίγνε ωχ ωχ αμάν.
Βάι εκάεν και μανίεν
τ'Όρτους το Παρχάρ
καιν εκεί τιδέν κιεπέμνεν
μαναχό σαχτάρ.
Εκάεν και το Τσιαμπασίν
εκεί τιδέν κιεπέμνεν γιάρ γιάρ αμάν
εκεί τιδέν κιεπέμνεν ωχ ωχ αμάν.
Δασά κεράσοκέφαλα
άλλο χορτάρ κι φέρνε γιάρ γιάρ αμάν
Δασα κεράσοκέφαλα
άλλο χορτάρ κι φέρνε ωχ ωχ αμάν.
Βάι εκάεν και μανίεν
τ'Όρτους το Παρχάρ
καιν εκεί τιδέν κι επέμνεν
μαναχό σαχτάρ.
Ο πόντον μάνα’μ έρουξεν
Η Τραπεζούντα επάρθεν
Όλια ατουκές ερήμοσαν
Κι η ρωμανία εχάθεν..Ει!
./.
Η ρωμανία πως μικραίν
Της κόβουν τα ποδάρι’ατς
Πως κόβουν τα στράτας ατς
Και χάντανε τι ιχνάραιατς..Ει!
./.
Σύννεφα μαύρα απάν σην Πόλ
Κ’έρχουνταν σο Αιγαίον Αχ!
Ατσά πα ξαν ντ’ ίνουμες
Και μεις κορτσόπον νέον..Ε!
Εξαιρετικά αφιερωμένο στον καπετάν Θεόδωρο