Πολύς ντόρος γίνεται τον τελευταίο μήνα στην 3βαθμια εκπαίδευση για το αρθρο 16, για το άσυλο, για τους φοιτητές, τις καταλήψεις, τους αναρχικούς κτλ.
Επείδη έχω την τύχη (η την ατυχία, όπως το δεί κανείς), να εργάζομαι σε 2 ιδρύματα της 3βαθμιας και να είμαι σε άμεση καθημερινή επαφη τόσο με φοιτητές όσο και με καθηγητές (κρατώντας ίσες αποστάσεις και από τους μεν και από τους δε), θα ήθελα να εκφράσω τα συμπερασματα μου όσο αφορά τα διαχρονικά προβλήματα που ταλανίζουν την άμοιρη ελληνική παιδεία.
Καταρχήν θα ήθελα να ξεκαθαρίσω ότι για τα γενικότερα χάλια της 3βαθμιας εκπαίδευσης ΠΡΩΤΑ και ΚΥΡΙΑ φταίνε οι λειτουργοί της, τουτέστιν, Υπουργείο Παιδείας, Πρυτάνεις και καθηγητές. Δείτε τις πρακτικές των Υπουργών Παιδείας τα τελευταια 15 χρόνια. Ασυννενοησία, ξεκάθαροι στόχοι ανύπαρκτοι, σύνδεση με τις ανάγκες της Ελληνικής κοινωνίας καμία, συνέχεια αποφάσεις για διαρκή ημίμετρα που αναιρούσε ο/η επόμενος/η Υπουργός κτλ κτλ κτλ. Πολιτικά λοιπόν, η παιδεία δεν έχει καμία βοήθεια να ξεφύγει από το βούρκο (το ίδιο ισχύει και για τις άλλες βαθμίδες αλλα δεν είναι του παρόντος) και να κάνει βήματα προς τα εμπρός.
Συνεχίζουμε με τους Πρυτάνεις. Εδω γελάει ο κάθε πικραμένος, όταν ακούει τους δήθεν επικεφαλής των ιδρυμάτων να κόπτονται για το καλό της παιδείας και να εξορκίζουν στο πυρ το εξώτερο την πολιτική παράταξη στην οποία δεν ανήκουν και το σύνολο των φοιτητών. Ως γνωστόν, με το υπάρχον σύστημα, για να γίνει κάποιος Πρύτανης απαιτείται η υποστηριξη της πλειοψηφίας των φοιτητών, χωρίς την οποία ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ούτε μια περίπτωση να φτάσουν τόσο ψηλά. Θεωρώ τουλάχιστον υποκριτικό να κατηγορούν τους συνδικαλιστές φοιτητές αυτοί που πριν την εκλογή Πρύτανη τους έγλυφαν και τους παρακαλούσαν για τη ψήφο τους.
Το άλλο θέμα που με χαλάει ιδιαιτερα με τους Πρυτάνεις είναι ότι εξαντλούν τους κανονισμούς και την αυστηροτήτα τους με τους φοιτητές, την ίδια στιγμή που οι καθηγητές και πρώην συνάδελφοι τους κάνουν τα ΜΥΡΙΑ ΟΣΑ ατοπήματα στα τμήματα τους, τα οποία όλοι γνωρίζουν αλλά κανείς δεν ασχολείται γιατί τότε θα έπρεπε να παραπεμφθεί το 80% των πανεπιστημιακών. Ο κόσμος το χει τούμπανο και εμείς κρυφό καμάρι ότι σε πολλά πανεπιστημια διορίζονται με πλάγιους τρόπους, γυναίκες,κόρες και γιοι ακαδημαικών, ξεκοκαλίζονται ανεξέλεγκτα πολλά χρήματα από προγράμματα, αδιαφορούν για την ποιότητα και το περιεχόμενο της διδασκαλίας τους (ούτε καν εμφανίζονται πολλές φορές στο μάθημα) υποβαθμίζοντας το αντικείμενο του τμήματος, σχηματίζουν κλίκες ΜΟΝΟ μέσα από τις οποίες μπορεί κάποιος να προοδεύσει ακόμα και αν δεν είναι επιστημονικά δυνατός αλλά έχει 'άλλα' προσόντα. Θέλετε και άλλα ;
Οι διπλοθεσίτες πληθαίνουν και πάνε και πηγαινοέρχονται, μια εδώ, μια στην Αμερική, μια στην Αυστραλία κτλ κτλ.
Ξέρετε πόσα χοντρά πειθαρχικά παραπτώματα έχουν φτάσει στις Γενικές συνελεύσεις τμήματος και δεν έχει γίνει τίποτα ; ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΙΑ ΕΝΤΟΝΗ ΤΑΣΗ ΓΙΑ ΣΥΓΚΑΛΥΨΗ, ΓΙΑ ΠΝΙΞΙΜΟ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΝ ΠΟΥ ΟΛΟΙ ΠΑΡΑΔΕΧΟΝΤΑΙ ΑΛΛΑ ΚΑΝΕΝΑ ΔΕΝ ΣΥΜΦΕΡΕΙ ΝΑ ΒΓΟΥΝ ΠΡΟΣ ΤΑ ΕΞΩ και ιερός στόχος είναι να επικρατεί μια επιφανειακή ηρεμια και τάξη που θα ρίχνει στάχτη στα μάτια και θα ενισχύει (η έστω συντηρεί) την αίγλη, το πρεστίζ των ιδρυμάτων και των πανεπιστημιακών. 'Θα τα βρούμε εκ των έσω, σήμερα εσύ, αύριο εγώ και καλά να περνάμε'. Όπως δουλέυει όλη η Ελληνική κοινωνία δηλαδή.
Ο διχασμός των πανεπιστημιακών για πολλά θέματα φαίνεται στην ΠΟΣΔΕΠ, το συνδικαλιστικο τους όργανο. Ελάχιστους εκφράζει πραγματικά αλλά η ΠΟΣΔΕΠ προσπαθεί μάταια να τους καπελώσει όλους και υπάρχει μεγάλη κοντρα. Η σύνοδος των πρυτάνεων που θα γίνει το Σαββατο μου θυμίζει ένα παλιο Ισπανικό ρητό: 4 Ισπανοί, 5 γνώμες΄λένε στην Ιβηρική χερσόνησο. Ετσι και εδώ, 12 Πρυτάνεις, 13 γνωμες (πάντα υπάρχει ο υποκριτής, διπλωματης, φοβιτσιάρης, γλύφτης, που έχει 2 γνώμες για να μην δυσαρεστήσει κανένα...)
Αυτά είναι μόνο λίγα από αυτά που έχω δει με τα μάτια μου, γιατι κατα καιρούς βλέπω και άλλα που θα πρεπε να τα σημειώνω.
Και περνάμε στους φοιτητές. ΚΑΤΗΓΟΡΗΜΑΤΙΚΑ, σας λέω ότι οι φοιτητές είναι οι ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΙ που ευθύνονται για την κατάντια που βλέπουμε. Σαφώς και κάνουν πολλά λάθη και παρορμητικές κινήσεις, σαφώς και είναι αχάριστοι και κατευθυνούμενοι, σαφώς και οι καταλήψεις ΔΕΝ είναι το σωστό μέσο αντίδρασης αλλά οι φοιτητές είναι το δέντρο και όχι το δάσος. Εξάλλου και στην 3βαθμια ισχύει ότι ισχύει και στις άλλες 2 βαθμίδες. Ευθύνεται το παιδί του Δημοτικού για το χάλι της 1βθμίας εκπαίδευσης ; η ευθύνεται το παιδί του γυμνασίου αντίστοιχα για τη 2βθμία ; Καθόλου η πολύ λίγο.
Το πρόβλημα με τα παιδιά των 18,19 και 20 ετών ξεκινάει από το σπίτι και από την οικογένεια. Δεν πάει μια ωραία πρωϊα στο πανεπιστήμιο και λεει ας λειτουργήσω έτσι, ας αντιγράψω, ας σπάσω, ας καπνίσω κανα τσιγαριλικι, ας κάνω κατάληψη κτλ. Όταν δεν έχει μάθει σε μια στοιχειώδη πειθαρχία από το σπίτι, δεν θα μάθει ποτέ.
Τα προνόμια που απολαμβάνουν οι φοιτητές είναι -παγκοσμίως- μοναδικά. Κανένα άλλο κοινωνικό σύνολο δεν έχει μαζεμένα τόσα πολλά προνόμια. Πρέπει κάποια στιγμή να τα εκτιμήσει, χωρίς αυτό να σημαίνει οτι πρέπει να πάψει να διεκδικεί.
Συγκεκριμένα:
1. Αιώνιοι φοιτητές. Πρεπει κάποια στιγμή να σταματήσει αυτό και να μπαίνει όριο στα χρόνια σπουδών, μετα το πέρας του οποίου...έξω από έδω. Επίσης πρεπει να ελέγχεται η παρουσία του φοιτητή στο μαθημα, δεν νοείται να εμφανίζεσαι μόνο στις εξετάσεις και να δίνεις και να παίρνεις πτυχίο έτσι. Να καταγράφονται παρουσίες.
2. Αντιγραφή στις εξετάσεις: Όλοι ξέρουμε ότι πέφτει τρελλη αντιγραφη στα περισσότερα μαθήματα και βέβαια οι διδάσκοντες κάνουν τα στραβά ματια. Εδώ φταίνε διδασκοντές - φοιτητές 50-50. Οι μέν πρώτοι που κάνουν τα στραβά ματια, δεν είναι αυστηροί μην τυχόν και τσακωσουν κανενα και ξεσηκωθεί το φοιτητικό κίνημα και τον φάει ζωντανό, οι δε δευτεροι γιατί αντί να κάτσουν να προσπαθήσουν λίγο, έχουν μάθει (είπαμε είναι η τάση της εποχής και ξεκινάει απο την οικογένεια) να στοχεύουν και να θελουν να πετύχουν τα περισσοτερα με την λιγότερη δυνατή προσπάθεια.
Τελικό αποτέλεσμα και των 2 παραπάνω είναι να παίρνουν πτυχίο και οι γνώσεις που έχουν να είναι μηδαμινές, τρώγωντας φυσικά πολλά τούβλα μετά στα επαγγελματικά τους.
Η ασυνέπεια και η χαλαρότητα στην εκπαιδευτική διαδικασία ξεκινάει πρωτίστως από τους ακαδημαικούς και το πως δουλεύει το σύστημα και μετά συνεχίζεται από τους φοιτητές. Οι δεύτεροι βρίσκουν και τα κάνουν δηλαδή, γιατί αν υπήρχαν ξεκάθαροι κανόνες (για την εκπαιδευτικη διαδικασία, πειθαρχιας, συμπεριφοράς κτλ) και ΕΦΑΡΜΟΖΟΝΤΑΝ, τότε κανείς φοιτητής δεν θα γέμιζε με γκράφιτι τους τοιχους, δεν θα εσβηνε το τσιγαρο του στο τραπεζι των καθηγητών, δεν θα απαιτούσε με απειλές να απαλαχθεί άλλος φοιτητής που αντέγραψε ολη τη διπλωματική του, δεν θα έκανε κατάληψεις. Όσοι έχουν εμπειρία από ξένα πανεπιστήμια, θα καταλάβουν καλύτερα τι εννοώ.
3. Άσυλο. Εδώ οι φοιτητές έχουν 100% άδικο, το άσυλο έχει καταντήσει να είναι η προστασία του αναρχικού. Γιατί το υπερασπίζονται, χμ, δυσκολευομαι να το καταλαβω. Η μαλλον καταλαβαίνω ότι πολλοί φοιτητές είναι ταυτόχρονα και αναρχικοί όπότε βολεύονται από την υπάρχουσα κατάσταση. Πουθενά παγκοσμίως δεν γίνεται να τα σπάνε τα πανεπιστημια και να μην μπορουν να μπουν αστυνομικοί. Το άσυλο έγινε για να προστατεύει την ελευθερη διακίνηση ιδεων κτλ, πως κατάντησε έτσι μόνο οι πολιτικοί και οι ακαδημαικοί το ξέρουν. ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ η τροποποίηση του ΑΜΕΣΑ.
4. Αρθρο 16. Γιατί υπαρχουν άραγε ιδιωτικά δημοτικά, γυμνάσια, λύκεια και ΚΑΝΕΙΣ δεν ξεσηκώνεται ;
Ότι και να κάνουμε, όσο και να αντισταθούμε, τα ιδιωτικά πανεπιστημια αργά η γρήγορα θα γίνουν και στη χώρα μας και μάλιστα αυτοί που αντιδρουν τώρα, θα είναι οι 1οι που θα κάνουν αίτηση για να εργαστουν σε αυτά...
5. Ελεγχος στα πανεπιστημια. ΕΔΩ και ΤΩΡΑ και σε ΟΛΟΥΣ και ΟΛΑ. Αξιολόγηση της εκπαιδευτικής διαδικασίας, του συνολικού έργου των διδασκόντων, των κονδυλίων που χείριζονται, του εξεταστικού συστήματος κτλ κτλ. Οχι όμως αξιολόγηση μονο εκ των έσω αλλά και απο ανεξάρτητους παρατηρητές που δεν θα έχουν συμφέρον/ζημία να πουν άσπρο η μαύρο. Να μην γίνει δηλαδη αξιολόγηση-παρωδία. Δηλαδή τόσο υπεράνω υποψίας είναι τα πανεπιστήμια και οι πανεπιστημιακοι ?
Η αυτονομία και η αυτοδιαχείρηση που ζητάνε είναι ύποπτη.
Αυτά και να ζήσουμε να το θυμόμαστε (το ελληνικό πανεπιστήμιο).
φιλικά
Δ.