Ερώτηση Χαμένη μάχη. Τι έκανα λάθος;

Προχθές έδωσα μία μάχη με μία καλή τσιπούρα και την έχασα. Ψάρευα σε ένα μόλο από βράχια, με το φελό σε απόσταση περίπου 6-7 μέτρων από μένα (και στα έξι μέτρα βάθος).
Κάποια στιγμή όρμησε στο μπικατίνι ένα «δαμάλι», σχεδόν αστραπιαία το άρπαξε και άρχισε να διαγράφει τρελή πορεία σαν πέρα δώθε, αλλά με κατεύθυνση προς τα μένα, όπου υπήρχαν τα βράχια του μόλου από κάτω μου.
Δεν θυμάμαι να επιχείρησα κάρφωμα, γιατί το απότομο βούλιαγμα του φελλού ήταν ταυτόχρονο με ένα δυνατό λύγισμα του καλαμιού μου προς τη θάλασσα (από αυτά τα στοιχεία συμπεραίνω ότι ήταν τσιπούρα και όχι σαργός - η επιθετικότητα / αρπακτικότητα του ψαριού μου θύμισε παλαιότερες μάχες με μικρότερες τσιπούρες).

Αρχισα την πάλη, με την αδρεναλίνη μου να εκτοξεύεται, την καρδιά μου να πάλλεται σαν τρελή και τα γόνατά μου να λυγίζουν από τη συγκίνηση. Μου φάνηκε πως ήταν ίσως το δυνατότερο ψάρι που έπεσε στ'αγκίστρι μου.
Προσπάθησα να κρατήσω την ψυχραιμία μου και να της δώσω λίγα μέτρα πετονιάς από τα φρένα, για να την κουράσω. Ταυτόχρονα φώναξα στο παρεόνι μου να έχει έτοιμη την απόχη.
Καθώς την ανέβαζα, σε κάθε «κεφάλι» που έκανε, έπαιρνε λίγη πετονιά και προσπαθούσε να βραχώσει. Αυτό ήταν καταφανές. Αλλά το 4,26 μ. καλάμι μου δεν έφτανε πιο πέρα από τα βράχια κι έτσι μου φάνηκε πως έπρεπε να ενεργήσω γρήγορα.
Εκλεισα ίσως περισσότερο από όσο έπρεπε τα φρένα, γιατί έπαιρνε πολλά. Καθώς την ανέβαζα με δυσκολία, και είχα τη βοήθεια από την παραβολικότητα του καλαμιου, περίπου στα 3-4μ. το ψάρι μου πλάγιασε και μου έδειξε την κοιλιά του. Ενα μπράτσο μήκος! Τότε μου κάνει «κεφάλι» και μου αφήνει την πετονιά αδρανή...
Οταν μάζεψα το καλάμι, διαπίστωσα πως είχε ανοίξει λίγο το αγκίστρι.
***



Εφτιαξα ένα σχήμα για να έχετε κι εσείς μία είκονα του τόπου.
Στο «1» είναι η στιγμή που το ψάρι αρπάζει το δόλωμα.
Στο «2», κατά τη διάρκεια της μάχης, είναι η κατεύθυνση του ψαριού, προς τα βράχια.
Εγώ στεκόμουν 1,5μ. πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.
***
Αν και το προφανές είναι, «άντε άλλαξε κανά αγκίστρι», εγώ δεν είμαι σίγουρος ότι «έπαιξα» σωστά με τα φρένα.
Εσείς πως θα ενεργούσατε σε ανάλογη περίπτωση;
Πως έπρεπε να χρησιμοποιήσω τα φρένα, ώστε να κουράσω το ψάρι χωρίς αυτό να βραχώσει;

Αρματωσιά: 20άρα μάνα, 16άρι παράμαλλο. Αγκίστρι takara Νο12 (το πράσινο φακελάκι)

Εκλεισα ίσως περισσότερο από όσο έπρεπε τα φρένα, γιατί έπαιρνε πολλά. ....
Τότε μου κάνει «κεφάλι» και μου αφήνει την πετονιά αδρανή.....
Οταν μάζεψα το καλάμι, διαπίστωσα πως είχε ανοίξει λίγο το αγκίστρι.

Το ψαρι επελεξε πορεια προς τα βραχια κι αυτο
εχει να κανει πιθανοτατα με σενα απο τη στιγμη που
βιαστηκες...

Φυσικα ο "κατηγορουμενος" αρνειται οτι βιαστηκε

Το ανοιγμα του αγκιστριου* δειχνει  βιασυνη υπο μορφη
ισχυρης κοντρας (φρενο,αποτομο τιναγμα καλαμιου κτλ)

Τι θα εκανε καποιος αλλος (εστω και αθελα του**) .

Παιξιμο του ψαριου μεχρι αηδιας σε αποσταση απο
τα βραχια στην στενη περιοχη (γειτονια του καρφωματος).

Αυτο εως δεις να σπαει το νευρο του ψαριου.Μετα με
πολυ προσοχη ελαφρια καθοδηγηση (οχι ζορια,ελξη και
λαχταρες) εως την μακρυα αποχη που περιμενει ....

========================================

*  Δεν θα υποθεσω αγκιστρι "μαπα" για να εχει νοημα
η κουβεντα μας



**  "Αθελα"  διοτι πολλοι πολλες φορες παιρνουν ψαρουκλες
επειδη ετσι καθεται η στιγμη και οχι λογω τεχνικης. Φυσικα
αυτο θα συμβει μια δυο μετα το ξεχνανε....

Κύριε εισαγγελεύ, κύριοι ένορκοι...
Ομολογώ ότι βιάστηκα, το είπα και στην προανάκριση...

«σε κάθε «κεφάλι» που έκανε, έπαιρνε λίγη πετονιά και προσπαθούσε να βραχώσει. (...)
το καλάμι μου δεν έφτανε πιο πέρα από τα βράχια κι έτσι μου φάνηκε πως έπρεπε να ενεργήσω γρήγορα».

Εχω την εντύπωση ότι από την αρχή το ψάρι έβαλε κατεύθυνση τα βράχια. Αν κι εκείνες τις στιγμές δεν είχα καθαρό μυαλό για να θυμάμαι επ'ακριβώς τις ενέργειές μου.

Ας είναι. Την επόμενη φορά

Παιξιμο του ψαριου μεχρι αηδιας σε αποσταση απο
τα βραχια

***

Να ματαμολογήσω εδώ πως όταν έπεσε η νύχτα είχα ακόμη μία περιπέτεια. Με έναν κέφαλο αυτή τη φορά (πιπίλισμα του δολώματος που συνεπάγεται αργές βουτίτσες του φελλού, κάρφωμα και πιάσιμο), τον οποίο, επίσης, έχασα.
Οταν τον κάρφωσα είδα τον φελλό να ταξιδεύει υποβρυχίως με ορμή, παράλληλα με εμένα αυτή τη φορά (προς τα βαθιά, δηλαδή) και όχι προς τα μένα. Επειδή είχε προηγηθεί η αποτυχημένη μάχη με την τσιπούρα, κράτησα την ψυχραιμία μου. Τον άφησα να ταξιδεύει, έσφιξα ελαφρά τα φρένα, αλλά του έδωσα άπλετα μέτρα.
Μετά από 10-15μ. ταξιδιού είδα τον φελλό έξω από το νερό. Ο κέφαλος είχε βγει στην επιφάνεια, πράγμα που έχω ξαναδεί, και μάλλον το συνηθίζει. Κι αμέσως είδα το ψάρι να απογειώνεται. Οταν ξανάπεσε στο νερό, το αγκίστρι είχε φύγει από τα χείλη του. 

Τι πήγε στραβά; Ισως το κάρφωμα δεν είναι το καλύτερο που μπορούσε να γίνει. Αλλά και η έξοδος-είσοδος του ψαριού στο νερό το ευνόησε.
Πρέπει να'ταν κανά κιλό...

Ο κέφαλος είχε βγει στην επιφάνεια, πράγμα που έχω ξαναδεί, και μάλλον το συνηθίζει. Κι αμέσως είδα το ψάρι να απογειώνεται. Οταν ξανάπεσε στο νερό, το αγκίστρι είχε φύγει από τα χείλη του. 

Τι πήγε στραβά; Ισως το κάρφωμα δεν είναι το καλύτερο που μπορούσε να γίνει. Αλλά και η έξοδος-είσοδος του ψαριού στο νερό το ευνόησε.
Πρέπει να'ταν κανά κιλό...

Ειναι τοσες πολλες οι δυνατοτητες να ξεφυγει,
που κατ εξαιρεση ενα ψαρι οδηγειται τελικα στην αποχη.
Κανενας κατασκευαστης αγκιστριων δεν εγγυαται
επιτυχια 100%. Γιατι ομως αυτο? Ισως γιατι  η λεγομενη
τυχη περιλαμβανει και απροβλεπτες και ενιοτε ακαριαιες
κινησεις των ψαριων χωρις δυνατοτητα επιτυχους
αντιμετωπισης. Το ποσο τεντωμα θα εχει η  πετονια ειναι
κατι  που δεν ειναι ευκολο να ελεγχθει παντα.

Κώστα, πως μπορείς να παιξεις το ψάρι σε συγκεκριμένο σημείο;

Δεν καταλαβαίνω τι εννοείς;

Να του αφήνεις να πάρει μπόσικα και στη συνέχεια να τα μαζεύεις μέχρι ένα σημείο ασφαλείας μακρύτερα από τα βράχια;

Όσο για το άλμα που αναφέρεις φίλε Βασίλη, θεωρώ ότι είναι ένα από τα πιο πιθανά σημεία για να ξαγκιστρωθεί ή να τα σπάσει το κάθε ψάρι...
Θεωρώ ότι οι περισσότεροι που ασχολούμαστε με το spinning ίσως το θεωρούμε το πιο επικίνδυνο σημείο της μάχης με το ψάρι!Και αναφέρομαι στο spinning γιατί τα περισσότερα ψάρια που στοχεύει συχνά κάνουν αρκετά άλματα αφού αγκιστρωθούν!!

Νομιζω ο κεφαλος σου εφυγε απο το σαλτο που εκανε εξω απο το νερο!Εγω συνηθως οταν πιανω ψαρι στο σπιν και κανει πολλα σαλτα το χανω γιατι δεν προλαβαινω να παρω τα μποσικα ιδικα αν τα σαλτα γινονται προς το μερος  σου!(εκτος αν το ψαρι εχει αγκιστρωθει καλα,τοτε γραφει το ονομα σου)

Σας ευχαριστώ ΟΛΟΥΣ για τις απαντήσεις 

Σίγουρα για τον κέφαλο δεν «έσκασα» διότι, όπως επισημάνατε, το σάλτο έξω από το νερό τον ευνοεί να ξαγκιστρωθεί. Αν και ίσως θα μπορούσε να γίνει καλύτερο κάρφωμα...
Με το πρώτο ψάρι προβληματίζομαι γιατί εκεί απαιτείται βελτίωση.

@COSTASANDROS

Το ποσο τεντωμα θα εχει η πετονια ειναι κατι που δεν ειναι ευκολο να ελεγχθει παντα

Εννοείς, όμως, πως είναι ελέγξιμο το τέντωμα. Και μήπως υποννοείς ότι θα μπορούσα να ανοίξω το pick-up;;; Ή έχω πολλή φαντασία;

@Γιάννης Γιατράκος

με το 0,16 ήσουν πάνω από αυτό που άντεχαν τα αγκίστρια σου.

Μπορείς να μου το αναλύσεις λίγο; Δεν είχα σωστές αναλογίες;
κατά τα άλλα, επιβεβαιώνεις τις αρχικές υποψίες μου (κι αυτό είναι πολύ καλό), δηλαδή, ότι έφταιγε ο χειρισμός των φρένων.
Κάτι που επισημαίνει και ο φίλος Δημήτρης

ρυθμίζειs τα φρένα στο σημείο εκείνο που θα γλυτώνειs γλυκά τα κεφάλια του ψαριου δίχως να του αφήνειs μπόσικα για να ξεφύγει.

Και πάλι ευχαριστώ

καλησπερα.φιλε μενιδιατη επειδη πιο παλια εχω βγαλει τσιπουρες στο εγγλεζικο(αν οντως ηταν τσιπουρα) αυτο που θυμαμαι εντονοτερα απο την ολη φαση ειναι το ποση ωρα 'επαιζα' μαζι της και αυτη με μενα.μεχρι που στο τελος παραδινονταν στην αποχη μου.ισως κατι να παιχτηκε στα φρενα,απολυτως φυσιολογικο για εμας,αφου η αδρεναλινη ανεβαινει και ειδικα αν ειναι και 'δαμαλι' οπως προειπες.εκεινη την ωρα σκεφτεσαι και φοβασαι τα παντα,μανα,παραμαλλο,αγκιστρι,μη βραχωσει μην,μην,μην..........τις ειχα βγαλει και με μικροτερη διαμετρο πετονιας απο τη δικια σου.do not worry.ωραιες εμπειρειες καποια στιγμη θα μας κανουν να ανεβουμε επιπεδο και να τα βγαζουμε για πλακα