Γιάννη από την προσωπική μικρή μου εμπειρία σε τέτοια ψαρέματα, έχω παρατηρήσει τα εξής:
Τα σκαλώματα του βαρίδιου, μειώνονται με temolino και γίνονται λιγότερο ζημιογόνα με απελευθερωτή. Πολλοί λένε πως το temolino μειώνει τις τσιμπιές, προσωπικά δεν έχω τέτοια εμπειρία.
Το pennel το χρησιμοποιώ μόνο σε μεγάλα δολώματα, με το 2ο αγκίστρι να βοηθάει στη συγκράτηση και φυσική παρουσίαση του δολώματος, έχοντας αφήσει το αρπάδι του μέσα στο δόλωμα (2 αγκίστρια, μεγαλύτερη πιθανότητα σκαλωμάτων). Το 2ο αγκίστρι το αφήνω ελεύθερο (έτσι ώστε αν φαγωθεί το δόλωμα και μαζεύω να φτάσει στο ίδιο περίπου σημείο με το πρώτο και την περαιτέρω συγκράτηση του δολώματος την κάνω με ελαστικό νήμα.
Αν δεν είναι απαραίτητο το δεύτερο αγκίστρι προτιμώ πάντα το μονάγκιστρο, σε λιτές αρματωσιές (χωρίς πολλά - πολλά μπιχλιμπίδια τα οποία μπορούν κι αυτά να προκαλέσουν σκαλώματα).
Προτιμώ σταθερού τύπου αρματωσιές, γιατί στις συρόμενες πολλές φορές τα ρεύματα "σέρνουν" την αρματωσιά μας (αγκίστρι-α) με αποτέλεσμα να έχουμε περισσότερα σκαλώματα. Επίσης στις συρόμενες, κατά το μάζεμα, θέλοντας ή μη αναγκαστικά σέρνουμε, έστω και λίγο, το βαρίδιο.
Μετά τη ρίψη, παίρνουμε προσεκτικά τα μπόσκα προσπαθώντας να μην σύρουμε την αρματωσιά.
Στο μάζεμα, προσπαθούμε με μια απότομη κίνηση να "σηκώσουμε" την αρματωσιά από τον βυθό και μετά να μαζεύουμε σχετικά γρήγορα και σταθερά, προσπαθώντας να κρατήσουμε την αρματωσιά μας ψηλά.
Χρησιμοποιούμε αεροδυναμικά βαρίδια, έτσι ώστε να σηκώνονται πιο εύκολα και γρήγορα.
Αν μέσα στα βράχια έχει και άσπρα, σημαδεύουμε εκεί κατά την ρίψη.
Σε σκαλώματα χρησιμοποιούμε αρχικά την μέθοδο της "κιθάρας" προσπαθώντας να ξεσκαλώσουμε πριν καταλήξουμε στο κόψιμο. Πολλές φορές είναι αποτελεσματική.
Έχουμε τα φρένα σχετικά σφιχτά και για να αποφύγουμε βραχώματα, αλλά και για να μειώσουμε την περίπτωση το ψάρι να κάνει "βόλτες" το βαρίδι μας.
Τα floater, όταν είναι σε φανερό σημείο, μου δίνουν την εντύπωση πως μειώνουν τις τσιμπιές. Τα προτιμώ "κρυμμένα" μέσα στο δόλωμα, όταν αυτό το επιτρέπει (π.χ. ολόκληρη σαρδέλα, μεγάλο κομμάτι μάνα κτλ).
Σε δύσκολα ψαρέματα σαν και αυτό που περιγράφεις, καλό είναι να έχουμε μερικές αρματωσιές έτοιμες από το σπίτι, γιατί ότι και να κάνουμε δεν νομίζω πως μπορούμε να μηδενίσουμε τα σκαλώματα.
Έχω δει γνωστούς που συνήθως ψαρεύουν με casting, σε βραχότοπους να προτιμούν ένα είδος βαριού εγγλέζικου, αλλά δεν το έχω δοκιμάσει.
Αν είναι μέρα, καλοκαίρι, το βάθος δεν είναι απαγορευτικό και μπορούμε να κάνουμε μια βουτιά για να ξεσκαλώσουμε την αρματωσιά μας θα αποκομίσουμε χρήσιμα συμπεράσματα για το που και πως σκαλώνουν οι αρματωσιές μας. Μπορεί αυτό να έχει κάποιο προσωρινό αντίκτυπο στο ψάρεμα μας, νομίζω όμως ότι μας δίνει χρήσιμα συμπεράσματα για το μέλλον. Μπορούμε να το κάνουμε μερικές φορές σε κάποιο ψάρεμα μας για να έχουμε μια καλύτερη εικόνα του πως και γιατί "σκαλώνουμε" και έτσι να βγάλουμε συμπεράσματα και για το πως μπορούμε να το αποφεύγουμε.
Θα βγω λίγο off topic λέγοντας πως τέτοιου είδους παρατηρήσεις (με μάσκα) μου αρέσει να κάνω και σε χαλαρά ψαρέματα από παραλία.
Να βουτήξω π.χ. για να δω πως φαίνεται η αρματωσιά μου στο βυθό, πως φαίνονται τα δολώματα, πως "κάθεται" η αρματωσιά στο βυθό μετά τη ρίψη, πως θα αντιδράσει το βαρίδι σε ένα απότομο σήκωμα του καλαμιού, πως στέκεται η μάνα όταν έχω το καλάμι σχεδόν κάθετα, πως όταν το έχω πολύ γερμένο, πως και πόσο σηκώνει το floater ένα δόλωμα όταν το floater είναι τοποθετημένο στην x ή y θέση, πως αντιδρά η αρματωσιά στα ρεύματα κτλ.
Νομίζω πως τέτοιου είδους παρατηρήσεις μας δίνουν χρήσιμα συμπεράσματα.
Όλα τα παραπάνω φυσικά δεν είναι κανόνες, αλλά προσωπικές παρατηρήσεις.