Ερώτηση Η τεχνική του "κλέφτικου"

Κώστα 

Και εγώ πριν αρκετά χρόνια όταν δηλαδή άρχισα να ξανά κολλάω με το ψάρεμα κορόιδευα τον κολλητό μου για το ότι ψάρευε με καλάμια
Του έλεγα χαρακτηριστικά ότι αν δεν κρατάς την πετονιά στο χέρι να νιώσεις την τσιμπιά, να καρφώσεις το ψάρι και να το παλέψεις μέχρι να το φέρεις έξω δεν έχει γούστο. Όταν μετά άρχισα να ψαρεύω με καλάμι δοκιμαστικά άλλαξα γνώμη για τους λόγους που αναφέρεις.


Φιλικά
Αλέξης

Γεια σου Αλεξη,

νομιζω οτι ολοι μας θα ηταν χρησιμο να μαθαινουμε σε βαθος
νεα πραγματα για το ψαρεμα, εχει τοσο πολλα που ακομη μονο
ακουστα τα εχουμε κι ομως μας φυλανε νεες συγκινησεις.
Υπαρχουν ανθρωποι που ακομη και στις μαυριλες τους
ξερουν οτι αν σκεφτουν ενα ψαραδικο θεμα θα ηρεμησουν.
Μεγαλη η αξια του χομπυ μας...
Εδω στο σαιτ με την πληθωρα των γνωσεων και εμπειριων 
που διαβαζουμε γινομαστε ολοι πιο πληροφορημενοι.
Μας βαζει σε σκεψεις συνηθως δημιουργικες.
Μενει να εφαρμοσουμε στην δικη μας πραξη καποια απο αυτα
και να γινουμε  και πεπειραμενοι.
Παντρεμα πληροφοριας και εμπειριας.
Ταξιδι

Συνάδελφοι καλησπέρα.
Να πω και γώ τι ξέρω για το κλέφτικο.
Στην ψαρογειτονιά μου το λέμε «ελεύθερο»  επειδή γίνετε με την πετονιά στο χέρι και χωρίς μολύβια στην αρματωσιά. Βράδυ αποκλειστικά, καλύτερα με φεγγάρι, χειμώνα καλοκαίρι. Κατά παράλλαξη και χάριν ευκολίας και με καλάμι αλλά δεν είναι το ίδιο.
Τυλίγαμε 300μ πετονιάς, 23άρα έως 25άρα, σε πεταχτάρι. Σπανιότερα και 20άρα. Αγκίστρι μεγάλο, δεμένο απευθείας στη μάνα. Για το ψάρεμα ξετυλίγαμε τα μέτρα που θέλαμε σε πλατύ και ρηχό κουβά ή αν βοηθούσε η ψαρεύτρα σε καμιά λακκούβα ή πλάτωμα με νερό, στα μπροστινά μας βράχια. Αν το ψάρι ζητούσε πετονιά δούλευε το πεταχτάρι.
Ο μπασμός έπεφτε εκεί που έβγαινε το πρώτο καλό ψάρι. Αχινοί, καβουράκια και μύδια ανακατεμένα με άμμο χωρίς άλλα ενισχυτικά.
Στην ψαρογειτονιά μου πάντα, προτιμάται το ζωντανό δόλωμα για τα λαβράκια ήτοι γαριδούλα ή κεφαλοπουλάκι, τα πολλά και μεγάλα μαύρα σκουλήκια για παντελήδες, οι πορφύρες, τα μεγάλα κομμάτια φαραώ και οι τάκοι γαρίδας για τις σπαρίδες.
Πολύ μου άρεσε αυτό το απέριττο ψάρεμα που με ‘βαζε σε απευθείας επαφή και κόντρα με το ψάρι. Η πετονιά κρατιότανε μπόσικη και χαλαρή και ανάλογα το τσίμπημα, το παίξιμο της μάνας, ή το φευγιό του ψαριού, κάρφωνες ή αμολούσες μπόσικα.
Η χρήση του καλαμιού μου χαλάει κάπως η ατμόσφαιρα. Με την έννοια ότι όπως την εφάρμοζα προσωπικά αυτή την τεχνική, προσπαθούσα να γίνω ένα με το άγριο τοπίο γύρω μου, χωρίς φώτα και χωρίς καθόλου θόρυβο. Προσπαθούσα να ταυτιστώ εντελώς με τα βράχια γύρω μου και τα υποτιθέμενα ψάρια και η χρήση κάποιας μηχανής θα μου τα αλλοίωνε όλα αυτά.

Αμάν συνάδελφοι, τώρα που τα γράφω όλα αυτά το πεθύμησα πολύ το κλέφτικο και μάλλον το επόμενο ψάρεμα τέτοιο θα ‘ναι. Μπάς και φάμε δηλαδή και κανένα λαβράκι της προκοπής.

Φίλε Γιώργο.
Το κλέφτικο είναι από όσο μπορώ να ξέρω το αρχαιότερο είδος ψαρέματος και το πιο απλό. Η πετονιά και ένα αγκίστρι.Αν προσθέσουμε καλάμι , μηχανισμό, ή οτιδήποτε άλλο τότε κάνουμε κάτι άλλο και όχι κλέφτικο. Δεν είναι θέμα ονομασίας, τεχνολογίας ή δεν ξέρω τι άλλο αλλά θέμα ουσίας. Ο  Κοκόζηλας στην απάντησή του γράφει για την αίσθηση της πληρότητας που δίνει αυτό το ψάρεμα. Σκέψου σε ένα ψάρεμα που η αφάνεια είναι το βασικό του στοιχείο να κρεμάμε ένα καλάμι 3+ μέτρα πάνω από την ψαρεύτρα μας.
Αναφέρεις το παράδειγμα λαβρακιού 5κιλου, και τι γίνεται σ` αυτή την περίπτωση. Κατ` αρχήν τέτοιο ψάρι στις πετονιές μου δεν είδα ποτέ. Τέτοια ψάρια παίρναμε στο νησί με ψαροτούφεκο πριν παρα πολλά χρόνια 45 ίσως,και σήμερα δεν ξέρω αν υπάρχουν ή πόσα υπάρχουν, αλλά στις πετονιές μου όχι.Λες ότι θα έχει πάρει 50 μέτρα πετονιάς και τότε τι γίνεται σε ένα τελευταίο κεφάλι. Φίλε μου μιας και μιλάμε θεωρητικά, δεν θα πάρει παρά πολύ λίγα μέτρα και αυτό γιατί ψάρι με τέτοιο βάρος, σχήμα και ορμή που μπορεί να αναπτύξει, το πιθανότερο είναι ότι από τα πρωτα κι`όλας μέτρα με κάποιον τρόπο θα κόψει. Εάν υποθετικά πάντα υπάρχουν πέρα από το ιδανικό ψάρι και οι ιδανικές συνθήκες, μώλος, νερά 3-4 μέτρα και καθαρός  χωρίς σκαλώματα, σχοινιά, κλπ βυθός , τότε τα πράγματα αλλάζουν και με σιγουριά μπορώ να σου πω ότι οι πιθανότητες είναι με το μέρος του ψαρά.Τώρα για τα μπερδέματα στα οποία αναφέρεσαι, αν κατάλαβα καλά από τα μέτρα της πετονιάς που αναφέρεις, υπάρχουν τρόποι να μειωθούν σημαντικά.Προσωπικά την πετονιά την αφήνω στο καρούλι του εργοστασίου, για να τυλίγεται και να ξετυλίγεται από αντικείμενο με την ίδια διάμετρο πάντα. Η τυλιγμένη σε φελό ή καρούλα πετονιά και λόγω μνήμης, έχει την τάση να βερινιάζει.Φροντίζω η πετονιά που θα ξετυλίξω να φύγει όλη στο πέταγμα και να κάνει μια ευθεία πέφτοντας στο νερό εάν βέβαια το επιτρέπουν και οι  συνθήκες. Εάν το ψάρι χρειάζεται να πάρει μέτρα το καρούλι το έχω τυλίξει σε μαλακό ύφασμα, για να μην ακούγεται, αν χρειαστεί να δώσω πετονιά και το έχω μέσα σε μια χαλαρή τσέπη της τσάντας που κουβαλώ.Στην ανάκτηση της πετονιάς φροντίζω αυτή να τυλίγεται σε κύκλους ομοιόμορφα στο έδαφος ή στα βράχια. Επειδή τα μέρη που συνήθως ψαρεύω είναι ανώμαλα, βράχια, μπλόκια,κ.λ.π,το άπλωμα της πετονιάς το κάνω συνήθως σε δύο επίπεδα, ένα κοντά στην τσάντα που έχω το καρούλι, και την υπόλοιπη στα αριστερά πάντα για να μην την πατήσω ενδεχομένως .
Χαμένα ψάρια πολλά. Οχι τόσο από αστάθμητους παράγοντες όσο από μαυρόψαρα ροφούς, στήρες ,που και σε μικρό μπόι είναι πολύ δύσκολο να τα ξεκολλήσεις από το βυθό και κυρίως από σκαλώματα που σφθονούν σε αυτά τα μέρη.
Χαίρομαι την κουβέντα μαζί σου.
Φιλικά Νίκος 4

Αργησα να ανοίξω τον υπολογιστή και βλέπω ότι η κουβέντα προχώρησε πολύ. Νίκο χαίρομαι που χαίρεσε τη κουβέντα η ανταλαγή απόψεων και ο διάλογος είναι ότι καλύτερο .
Πρέπει να σημειώσω όμως πρώτα ότι δε θέλω να ρθώ σε αντιπαράθεση με κανένα κουβέντα κάνουμε .Ακόμη ανήκω σ' αυτούς που ξεκίνησα το ψάρεμα σε πλούσια χρόνια με έληψη τεχνολογίας και αγγίστρια και πετονιές αμφιβόλου ποιότητας , με ένα κομάτι πετονιάς οι ψαριές μας ήταν αξιοζήλευτες δεν ήρθα από τη σελήνη ........... Ημουν από τους πρώτους που  χλεύασα την  παρουσία καλαμιών και ο τελευταίος από την τότε παρέα που εξοπλίστηκα με καλάμια.Το πως θα ονομάσει ο καθένας το κλασικό μονάγγιστρο λίγη σημασία έχει ...Πιστεύω ότι ο τρόπος είναι ίδιος είτε κρατάω στο ένα χέρι το καρούλι και στο άλλο την πετονιά είτε κρατάω το καλάμι με ανοιχτό πικάπ και με το άλλο χέρι τη πετονιά . Σίγουρα όμως διαφέρει ο τρόπος παλέματος.
Επειδή το έργο το έχουμε δει πολλές φορές τεκμηριομένα θα πω την άποψη μου ..........

Ψάρεμα με καρούλι    ........  Βολεύει σε  θηράματα χωρίς ιδιαίτερα μακριά κεφάλια όταν πιαστούν,,,,, έχει πλεονέκτημα στο κάρφωμα γιατί δε μεσολαβεί τίποτα δάχτυλο πετονιά ψάρι αλλά Πιστεύω(εγώ προσωπικά) ότι υστερεί στο μάζεμα
(φίλε Κώστα πως μαζεύεις ταυτόχρονα με το καρούλι δεν μπόρεσα να καταλάβω . Φυσικά δε μιλάμε για κανένα σπαράκι αλλά για αξιόλογα θηράματα όπως ένας 700αρης σαργός((όχι άλλα λαυράκια)) μαζεύεις και ταυτόχρονα τυλίγεις εκτός αν τον περνεις έξω καρότσι? Πόσα χέρια έχεις ) ¨Οσο καλός και να είσαι όσο και να νιώθεις το ΄ψάρι όσο μαλακά και να κρατάς την πετονιά σε κάποιο πισογύρισμα του ψαριού υπάρχει η πιθανότητα λάθους. Για τις βιρίνες για τον αέρα για τις τούφες και για το κύμα όταν υπάρχει πιστεύω ότι όλοι συνφωνείτε .....

Ψάρεμα με κάλάμι.............Υστερεί στο κάρφομα ποτέ δεν μπορούμε να είμαστε σίγουροι γιατί παρεμβάλονται οι οδηγοι  και το βάρος του καλαμιού , ενοείται ότι το πικάπ είναι ανοιχτό και τη πετονιά την κρατάμε στο χέρι. Κάθε φορά που καρφόνω έχω αγωνία για την έκβαση.....
Μετά το κάρφομα ......Το μικρό καλαμάκι σχεδόν 90 μοίρες με τη θάλασσα δίνει με τη παραβολικότητα γύρω στο μέτρο και σε απότομο κεφάλι κοντά στα 3 μέτρα αν το στρέψουμε στη θάλασσα, συν τα φρένα ... Δε πονάει από αέρα ,από τούφες (κατά το πάλεμα) ,από κύμα.....Η πίεση που ασχείτε στο ψάρι είναι σταθερή συνέχεια και ελεγχόμενη ΙΣΩΣ πιο αποτελεσματική...
Αποψη μου και δεν ανάγκασα κανένα να την ασπαστεί........
Αλωστε στο ψάρεμα δεν υπάρχουν κανόνες και ο καθένας κάνει ότι τον ευχαριστεί......για να έχει και γούστο
 

Τώρα για να μη τρελαθουμε κιόλας ότι το πικαπ του μηχανισμού θα ακουστεί και τα φρενα μπορεί να διώξουν τα ψάρια αυτό πάει στα όρια της φαντασίας .
Ο καθένας ,και έτσι πρέπει να είναι, κάνει τις επιλογές του αλλά απάντησε μου κάτι τελευταίο...... έχεις το προβλεπόμενο λαυράκι των 5 κιλών ......
Φιλικά Γιώργος..

Για να μην τρελλαθουμε τελειως μιλας για κλεφτικο και το μονο ψαρι που αναφερεσαι ειναι το λαυρακι.
Εγω αναφερθηκα σε ειδη ψαριων τα οποια πλαγιάζουν το σωματους πολλες φορες. Και ο παραμικρος θορυβος (ψαρευοντας
στα 15 μέτρα) ειναι στα μειον μας.

Eδω κανεις original κλεφτικο.

Φιλικά
guitarman

Ειλικρινά δε κατάλαβα τι ενοείς υπάρχουν ψάρια που πλαγιάζουν
Μάλλον ήθελες να διαβάσεις μόνο το λαυράκι.... Λέω για ψάρια που αντιδρούν με μεγάλα κεφάλια.... Τυχαίο το παράδειγμα αλλά όχι άστοχο...

Eγω να κάνω μια ερώτηση γιατί παρόλο που παρακολουθώ τη συζήτηση έχω μια απορία....Αφού δεν έχουμε βαρίδι σε τι απόσταση θα φτάσει το δόλωμα μας μόνο με το βάρος του

Γιώργο (labrax) αν φέρεις ένα σαργό ήρεμα και τον έχεις παλέψει λίγο, θα έρθει, σχεδόν πάντα, πλαγιαστός. Και όχι μόνο ο σαργός. Όλες οι σπαρίδες, και οι παντελήδες. Αυτό συμβαίνει αν έρθει κουρασμένο το ψάρι έξω και όχι όπως όπως και γρήγορα με το μουλινέ (απαράδεκτος τρόπος που το κάνουν πολύ συνάδελφοι στηριζόμενοι στα χοντρά παράμαλλα).
Φίλε Γιώργο, ελεύθερο κλέφτικο ή όπως και να το πείς δεν γίνετε με καλάμια. Είναι «άλλο» ψάρεμα, άλλη φιλοσοφία, άλλο σκεπτικό, άλλη ΤΕΧΝΙΚΗ.
Αλλά όπως λέει και ‘σύ «Αλώστε στο ψάρεμα δεν υπάρχουν κανόνες και ο καθένας κάνει ότι τον ευχαριστεί......»

Γιώργο (barbounis) επειδή η πετονιά είναι λεπτή και το βάρος δόλωμα-αγκίστρι είναι από 5 μέχρι ίσως και 20 γραμμάρια, εάν δεν φυσάει πολύ κόντρα, προσωπικά το έφτανα 10 και πάνω μέτρα μακριά. Δεν μου χρειαζόταν και περισσότερο.

Όσο χρειάζεται 5, 10 ,15 μέτρα ανάλογα το δόλωμα φυσικά πρωσπαθούμε το δόλωμα να έχει κάποιο βάρος ένα μεγάλ κομάτι φαραω τσουτσούνι ,γαρίδα....

(φίλε Κώστα πως μαζεύεις ταυτόχρονα με το καρούλι δεν μπόρεσα να καταλάβω .

Επειδή δεν το καταλαβαίνεις Γιώργη δεν σημαίνει ότι δεν γίνετε.