Το χρονικό της προ-συνάντησης είχε ως κατωτέρω:
Είχα αναλάβει να οδηγήσω την μικρή ομάδα, στον τόπο της συνάντησης
καθώς και τη διοργάνωση του "πίκ-νίκ"
Ξεκινήσαμε από Βόλο, μπροστά εγώ και πίσω ο Fisherman
με τον φίλo του Δημήτρη, στις 18.15 και λίγο πριν τα διόδια,
θυμήθηκα ότι είχα ξεχάσει τις ψησταριές μιάς χρήσεως.
Το πρόβλημα λυθηκε με ένα τηλεφώνημα στο AlexDion
που εκείνη την στιγμή ταξίδευε προς Τρίκαλα και πρόλαβε ανοιχτό το Practiker της Λάρισας.
Φτάσαμε στην τοποθεσία κατά τις 19.30 και ενώ άρχισε
να "μπομπουνίζει" και να αστράφτει, ανοίξαμε τρίποδες και καλάμια
και πριν προλάβουμε να δολώσουμε, άρχισε η βροχή και σε λίγο τα καρεκλοπόδαρα.
Για καλή μας τύχη, αρκετά κοντά μας ήταν το σπίτι που περιγράφω παραπάνω
και έτσι μεταφέραμε τα "συμπράγκαλά μας" στην βεράντα του.
Βάλαμε όλοι μακρύ παντελόνι, κάλτσες και μακρυμάνικα
πουκάμισσα, γιατί τα κουνούπια πέφτανε σύννεφο.
Ο Δημήτρης μάλιστα ντύθηκε ¶ραβας σεϊχης με ένα
σεντόνι και το μαγιό του στο κεφάλι, καθότι έλεγε ότι
τον τσιμπούσαν και πάνω από τα ρούχα. Προσωπικά δεν κατάλαβα
καμμία τσιμπιά. Κάποια στιγμή, ο Fisherman πήγε μέσα στα
Μεσάγκαλα και έφερε ένα αντικουνουπικό σπρέί.
Η ώρα περνούσε, η βροχή συνεχιζότανε, ο AlexDion αργούσε,
(ερχότανε από Τρίκαλα), οπότε το στρώσαμε για τσίπουρο
με σαρδέλες Βόλου καφτερές, σαλάμια και κασέρια.
Το ραδιοφωνάκι, μας κρατούσε συντροφιά με λαϊκά τραγούδια
και σε κάποια στιγμή κατά τις 10.00 το βράδυ, ο Fisherman,
σηκώθηκε πάλι για να πάει να φέρει τον Αλέξη
που είχε σταματήσει κοντά στις προκάτ κατασκευές και
λόγω προβλήματος του εξαεριστικού του αυτοκινήτου του
είχε το παρ-μπρίζ του θολωμένο.
Ήρθαν επιτέλους και ο Αλέξης μας διαβεβαίωσε ότι, είχε
πράγματι αγοράσει τις ψησταριές.
Συνεχίσαμε το τσίπουρο και τους μεζέδες, το μπουκάλι τελείωσε
ήπιαμε και από μία μπύρα και από μία βότκα με λεμόνι
και κατά τις 2.00 το πρωί, Δημήτρης και Γιώργος, στήσανε
τις σκηνές τους πάνω στην βεράντα του σπιτιού και το έριξαν για ύπνο.
Ο Αλέξης και εγώ, εφόσον η βροχή είχε σταματήσει,
δολώσαμε 5 καλάμια και μέχρι τις 3.00 το πρωί περιμέναμε
με το ..... στο χέρι.
Εκεί κατά τις 3.10 τα παρατήσαμε και μπήκαμε στα αυτοκίνητά
μας για ύπνο. Ποιόν ύπνο!!!!
Οι πόνοι στην μέση και στο δεξί πόδι, που με είχαν κρατήσει
άϋπνο από την Πέμτη το βράδυ, συνεχίστηκαν.
Έτσι κατά τις 5.30 το πρωϊ ο Αλέξης που και αυτός είχε
κοιμηθεί ελάχιστα, είμασταν πάλι για ψάρεμα. Στις 7.30
κατέβηκαν και τα άλλα παληκάρια και όλοι μαζί απολαύσαμε
ένα "τίποτα, με μπόλικο καθόλου" από ψάρια και τσιμπιές,
παρόλον ότι οι συνθήκες ήταν ευνοϊκές,
άνεμος 3-4 μποφώρ, βορειοανατολικός, κυματισμός, θολούρα.
Κατά τις 9.00 μπήκα στην θάλασσα με μάσκα. "Κρανίου τόπος"
¶μμος και πάλι άμμος, ούτε ίχνος από ψάρι, παρά μόνο
κάτι μικρά ρόζ καβουράκια.
Ώρα 13.15 ξαναστρώσαμε τραπέζι και με χίλια ζόρια
καταφέραμε να ψήσουμε την παντσέτα και τα λουκάνικα.
Μας είχανε μείνει 4 μπύρες μονάχα και νερό κρύο.
Φάγαμε μαζέψαμε τα πράγματά μας και τα σκουπίδια μας
και συνεχίσαμε το ψάρεμα κάτω από τις ομπρέλλες μας
και λαγοκοιμηθήκαμε για 3 τέταρτα περίπου.
Ώρα 16.30 μη αντέχοντας άλλο αποφάσισα να πάρω
τον δρόμο του γυρισμού για να μην κοιμηθώ οδηγώντας.
Οι άλλοι έφυγαν κατά τις 18.30
Όλοι περάσαμε καλά, φάγαμε καλά, ήπιαμε καλύτερα,
γελάσαμε, κάναμε το μπανάκι μας, ονειρευτήκαμε πως
πιάσαμε ψαρούκλες και κάναμε και οικονομία
φέρνοντας τα δολώματά μας πίσω.
Η σκέψη ότι στην κανονική συνάντηση θα έχουμε μαζί μας τον Vidas,
μας παρηγόρησε, γιατί τότε θα φάμε πράγματι καλύτερα.!!!!
VIDAS, μην μας "προδώσεις".....
Είσαι η "ψυχή" της συνάντησης.....