Διατήρηση των παραδοσιακών πρακτικών εκμετάλλευσης των οικοσυστημάτων και βιώσιμη ανάπτυξη

Οι τοπικές - παραδοσιακές γνώσεις και τεχνικές εκμετάλλευσης της βιολογικής ποικιλότητας αποτελούν πολύτιμο "υλικό" για τον εμπλουτισμό και τη διαμόρφωση αποτελεσματικών (ικανών δηλαδή να εξασφαλίσουν βιώσιμη ανάπτυξη) πρακτικών διαχείρισης των οικοσυστημάτων.

Για παράδειγμα, ο παραδοσιακός τρόπος αρμονικής συμβίωσης των ιθαγενών των τροπικών δασών με το περιβάλλον (ιδιότυπες τεχνικές καλλιέργειαςτης γης κ.ά.) είναι σκόπιμο να γνωστοποιείται στις σύγχρονες κοινωνίες και να εφαρμόζεται όταν οι συνθήκες το επιτρέπουν και το ευνοούν. Οι παραδοσιακές μέθοδοι διαχείρισης της βιολογικής ποικιλότητας, αν και μεσοπρόθεσμα
μικρότερης απόδοσης από τις σύγχρονες, εξασφαλίζουν τη βιώσιμη ανάπτυξη αφού διαταράσσουν λίγο έως καθόλου το περιβάλλον. Στην προσπάθεια διατήρησης των παραπάνω πρακτικών και της πολιτιστικής ποικιλότητας γενικότερα, κρίνεται αναγκαία η συνεργασία επιστημόνων διάφορων ειδικοτήτων όπως κοινωνιολόγων, ανθρωπολόγων, ιστορικών, βιολόγων, οικονομολόγων, διαχειριστών των φυσικών πόρων κ.ά.

Εικόνες:Carrada G., "H Eξέλιξη του Ανθρώπου", σελ. 72-73, "ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΜΕΝΗ ΝΕΑΝΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΕΙΑ" (Εφημερίδα "ΤΑ ΝΕΑ"), Τόμος 2, Εκδ. ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ, Αθήνα, 2003, σελ. 43και www.hort.purdue.edu/newcrop/ default.html